Bezoek tips

Van voetballiefhebbers voor voetballiefhebbers

SV Meppen een pareltje in het Emsland – Bezoek tips

SV Meppen een pareltje in het Emsland – Bezoek tips

Het is 3 november 2019 SV Meppen tegen Bayern München II. Vandaag gaan we samen met vrienden naar de wedstrijd tussen SV Meppen en Bayern München II. Het 2e elftal van Bayern wordt in de volksmond ook wel Bayern München amateure genoemd, maar wij houden het, maar even bij de officiële naam zoals ze in de competitie ingeschreven staan. Hoewel lang niet iedereen geïnteresseerd is in de 3.Liga in Duitsland, is het zeker een keer de moeite waard om een wedstrijd te bezoeken. Verwacht hier niet dezelfde stadions zoals bij Dortmund, Schalke of Wolfsburg, maar bereid je voor op het pure Duitse voetbal waar de tijd soms heeft stil gestaan.

Grote ploegen

Al vele landgenoten zijn samen met ons verliefd op deze mooie competitie. Je vindt hier een paar grootmachten van weleer zoals 1.FC Kaiserslautern, Waldhof Mannheim en 1860 München. Tevens zijn er clubs die vanuit de amateurs gepromoveerd zijn en in een klein stadion spelen zoals Viktoria Köln. Zo kan het zijn dat je de ene week in een stadion voetbalt waar ruim 50.000 toeschouwers kunnen zitten en de andere week op een uitgebouwd amateurcomplex voor nog geen 5.000 toeschouwers speelt. Er gelden echter wel minimale eisen voor het complex in de 3. Liga.

Middelen

Voldoe je niet aan de eisen dan moet je de thuiswedstrijden spelen op een complex die wel voldoet aan de voorwaarden. In dit seizoen spelen daarom Türkgücü München, KFC Uerdingen en SC Verl niet in hun eigen stadion. Dat is zeker in het geval van KFC Uerdingen een groot gemis. Normaal gesproken spelen ze in het prachtige, nostalgische Grotenburgstadion in Krefeld, maar dat is momenteel niet mogelijk. Het stadion moet gerenoveerd worden en daar is al jaren geen geld voor. Het lijkt er echter op dat het verbouwen binnenkort wel gaat beginnen, aangezien de gemeenteraad van Krefeld heeft ingestemd met een subsidie. Het staat in ieder geval hoog op ons lijstje om daar weer een wedstrijd te gaan bezoeken. Dit is overigens een typisch verhaal van een club uit de 3. Liga waar altijd veel geldproblemen zijn.

Officiële voetbaltickets van Europese topclubs VoetbalticketXpert is leverancier van een ruim aanbod officiële voetbaltickets van Europese topclubs.

Heenreis

Vandaag gaan we naar de Hänsch Arena in Meppen waar ze gelukkig wel aan alle eisen hebben voldaan. We komen na een rit van 3 kwartier vanuit Hengelo aan bij een parkeerplaats in de buurt van het stadion. Het is een kleine parkeerplaats waar nog geen 100 auto´s kunnen staan.

Joshua Zirkzee met Yorrit (L) en Xander
Joshua Zirkzee met Yorrit (L) en Xander

Jonge speler

We hebben geluk dat er nog een paar plekken vrij zijn. Vanaf hier is het nog maar een paar honderd meter lopen naar het stadion. Dan zien we opeens een paar ´oude bekenden´ op de parkeerplaats. Het zijn de ouders en broer van Joshua Zirkzee. In 2019 speelt hij nog bij Bayern München II en is nog niet echt bekend. Xander en Yorrit zijn echte Bayern fans en weten wel wie hij is. Een paar maand geleden hebben we Joshua Zirkzee ontmoet bij het trainingscomplex van Bayern. Hij stond toen buiten met zijn familie te praten en Xander en Yorrit herkende hem natuurlijk meteen. Ze zijn toen met hem op de foto geweest en we hebben toen nog even gepraat met hem en zijn familie. Leuk dat we ze vandaag hier in Meppen weer tegen komen.

Voor de poort van het stadion
Voor de poort van het stadion

Ingang

Als je aankomt bij de ingang van SV Meppen denk je in eerste instantie dat je op een complex bent waar de veteranen op zondag hun wedstrijd spelen. Een hele kleine parkeerplaats langs de straat en een gemoedelijke voetbalkantine. Niets wijst erop dat hier voetbal wordt gespeeld op het 3e niveau in Duitsland. In een klein noodgebouw is de fanshop gevestigd. Hier hebben ze wel een uitgebreide collectie met fan artikelen van de club. Natuurlijk gaat Yorrit gelijk op zoek naar de badeend. Al snel vindt hij deze en is deze missie voor vandaag alvast gelukt.

Staan en zittribunes

Eerste gezicht

Als we onder de grote poort richting het stadion lopen komt de geur van de eetkramen ons al tegemoet. We kopen Bratwürsten en Pommes want een dagje Duits voetbal kan natuurlijk niet zonder deze ingrediënten. Het stadion bestaat uit 4 verschillende tribunes, maar alles bij elkaar is het wel een mooi geheel. Van de nostalgische zittribune aan de lange zijde tot aan de nieuwe staanplaatsen achter het doel. Verder zijn er nog echte oude ´Flutlichten´ die mijn hart sneller laat slaan. De sfeer op de tribunes is zeer gemoedelijk en er zijn hier ook veel Nederlanders.

Voor veel landgenoten is SV Meppen zelfs hun favoriete ploeg. Het lijkt wel of iedereen hier elkaar kent. We worden bij alles betrokken en er volgen een paar leuke gesprekken met supporters van de harde kern. We zitten in het vak waar zo een sfeeractie gaat plaats vinden en ze vragen of wij ook mee doen. Daar doen we natuurlijk graag aan mee.

Supporters

Xander en Yorrit zijn iets minder enthousiast omdat ze voor Bayern zijn, maar ze doen wel gewoon mee. Dat ze hier zitten en voor Bayern zijn is geen enkel probleem. Dat is ook het mooie in Duitsland. Je kunt rustig als uitsupporter je eigen team aanmoedigen zonder dat er iemand vervelend tegen je doet. Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren.

Begin van de wedstrijd

De wedstrijd die we deze middag te zien krijgen is er 1 die de geschiedenisboeken van SV Meppen in zal gaan. Voor een uitverkocht stadion trappen de teams af. De eerste helft gaat redelijk gelijk op. Meppen gooit er ziel en zaligheid in en Bayern moet het van technisch voetbal hebben. Een ruststand van 1:1 geeft de verhoudingen dan ook redelijk aan. Na rust gebeurt er van alles en de 45 minuten voetbal vliegen voorbij. Bayern benut het technische overmacht optimaal en komt snel op een 1:3 voorsprong. Er zijn kansen op een grotere voorsprong, maar Bayern laat deze kansen onbenut. Dan is het moment daar waar Xander en Yorrit op gewacht hebben.

Rollen worden omgedraaid

Het is de 67e minuut en onze landgenoot Joshua Zirkzee komt in het veld. De wedstrijd lijkt binnen voor Bayern en de 3 punten die dat oplevert kunnen ze goed gebruiken voor hun strijd om het kampioenschap. Meppen geeft echter nog niet op en gooit alles in de strijd. Een kwartier voor tijd wordt hun inzet beloont en de ´anschlusstreffer´ is een feit. Nog 10 minuten te gaan en plotseling is er een schermutseling langs de zijlijn. Joshua Zirkzee krijgt in een paar seconden tijd 2 makkelijke gele kaarten en hij kan weer richting de kleedkamer. Dat is het sein voor Meppen om alles op de aanval te gooien. Binnen enkele minuten is de achterstand omgedraaid in een 4:3 voorsprong.

De 10 man van Bayern laten het echter nog niet bij zitten en gooien ook alles naar voren. Dit levert kort voor tijd ook nog een grote kans op maar die wordt hopeloos verprutst. In blessuretijd krijgt een oude bekende van FC Twente, Thilo Leugers, ook nog een 2e gele kaart en ook hij mag voortijdig naar de kleedkamer. De koek is echter nog niet op want in de allerlaatste seconde wordt het ook nog 5:3. Er barst een groot feest los op de tribunes en het liedje: Meppen zieht den Bayern die Lederhosen aus! Galmt door het stadion. Het feestje gaat rustig door tot de spelers het publiek hebben bedankt en uiteindelijk naar de kleedkamer gaan.

Volle tribunes met de eindstand

Sfeer na de wedstrijd

We hebben weer eens een fantastische wedstrijd gezien waarin het alle kanten op vloog. Er was passie en strijd en de hele wedstrijd werd er een hoog tempo gespeeld. Zo zien de supporters van SV Meppen het graag. Een beetje beteuterd lopen Xander en Yorrit weer richting de auto. Hoe heeft Bayern dit nu uit handen kunnen geven? Gelukkig voor Bayern II kwam het later in het seizoen allemaal goed en werden ze kampioen. Samen met de vrolijke thuissupporters komen we weer aan bij onze auto. We genieten nog even na van de taferelen om ons heen en gaan dan weer richting Hengelo. Een typische middag in de 3.Liga waar je nooit weet wat er gaat gebeuren.

Tot de volgende keer waar we jullie mee terug nemen naar de Supercup wedstrijd uit 2016 tussen Borussia Dortmund en Bayern München.

Groet Raymond, Xander en Yorrit!

Conclusie

Een bezoek aan SV Meppen is zeker een aanrader. Het is er zeer gemoedelijk en relaxed. Het stadion is met een capaciteit van ruim 13.500 toeschouwers perfect voor deze club. Het is een andere beleving dan in de bundesliga en dat is nou ook juist het grote pluspunt van deze vereniging. Bij SV Meppen heb je het gevoel dat je bij je plaatselijke voetbalclub bent. Het is niet ver over de grens bij Emmen dus het is goed te rijden met de auto. Wil je lekker een keertje op een middag een wedstrijd kijken in Duitsland dan is SV Meppen zeker een goede optie.

P.S. Helaas is Meppen een paar weken geleden gedegradeerd naar de Regionalliga. Ook dit is een fantastische competitie met vele derby´s dus blijft een bezoek zeker de moeite waard.

Zin in een boek over het Duitse voetbal?

Verder lezen?

Mozaiek bij hoofdingang

Sevilla FC. De trots van het rood-witte deel van Sevilla – Bezoek tips

Sevilla. Woensdag 26 september 2018 rond 22:00. Temperatuur: 32 graden. De lichten gaan uit in het stadion en de eerste klanken van de Himno Centenario, het beroemde clublied van Sevilla FC, klinken uit de boxen van Estadio Ramón Sánchez Pizjúan. Ondanks de warmte staat het kippenvel dik op mijn armen en geniet intens van het in 2005 door El Arrebato uitgebrachte clublied.

Sevilla FC

Als voetballiefhebber in Sevilla zijn er maar twee mogelijkheden. Of je bent een Rojiblanco of een Betico. De stad Sevilla heeft met Sevilla FC en Real Betis Balompie twee geweldige clubs binnen de stadsgrenzen.

Geschiedenis

Sevilla FC werd opgericht op 25 januari 1890, maar het duurde nog tot 1914 voordat de club zijn eerste officiële wedstrijd zou spelen tegen Recreativo Huelva. Pas in het seizoen 1934/1935 debuteerde Sevilla FC op het hoogste niveau. De club degradeerde in 2000 voor het laatst en sindsdien is het een vaste klant in de Primera Division. De club heeft ondertussen bijna een abonnement op het winnen van de UEFA Cup/ Europa League. Na de eerste UEFA Cup-winst in 2006 tegen Middlesbrough zijn er nadien nog 4 Europa League bekers toegevoegd aan de prijzenkast. De laatste was vorig seizoen nadat Internazionale uit Italië werd verslagen in de finale door twee doelpunten van Luuk de Jong. Die sindsdien op handen wordt gedragen.

Prestaties

De opmars van Sevilla FC begin 2000 kan niet los worden gezien van de aanstelling van Ramon Rodriquez Verdejo, beter bekend als Monchi, als Technisch Directeur. In 2017 vertrok hij naar AS Roma, maar kon de lokroep van zijn grote liefde niet weerstaan en keerde na twee jaar weer terug. Monchi staat bekend om zijn oog voor talent. Hij was verantwoordelijk voor onder andere de ontdekking van de Braziliaan Daniel Alves en Ivan Rakitic, die beide later furore maakte bij FC Barcelona. Jonge talentvolle spelers worden voor een relatief laag bedrag gekocht en vertrekken later voor een veelvoud van het aankoopbedrag naar de Europese top.

Ligging

Het stadion van Sevilla FC, Estadio Ramón Sánchez Pizjuán bevindt zich in de wijk Nervion, ten oosten van het centrum. Het stadion werd geopend in september 1958 en is vernoemd naar de oud-voorzitter die betrokken was bij de bouw, maar door zijn plotseling overlijden in 1956 nooit het eindresultaat heeft kunnen zien. En het stadion staat bekend om de fantastische sfeer en is tijdens elke wedstrijd een regelrechte heksenketel. Het heeft net als het fameuze stadion van Boca Juniors in Buenos Aires de bijnaam La Bombonera.

Estadio Ramon Sanchez Pizjuan
Estadio Ramon Sanchez Pizjuan

Naam

De harde kern van Sevilla FC heet Biris Norte. Zij hebben zich vernoemd naar de Gambiaanse speler Alhaji Momodo Njle, bijnaam Biri Biri. Hij speelde tussen 1973 en 1978 bij de Rojiblancos en maakte door zijn spel een onuitwisbare indruk, wat uiteindelijk leidde tot zijn heldenstatus. In juli 2020 overleed Biri Biri op 72-jarige leeftijd. Zijn overlijden zorgde dan ook voor een rouwstemming binnen de club.

Officiële voetbaltickets van Europese topclubs VoetbalticketXpert is leverancier van een ruim aanbod officiële voetbaltickets van Europese topclubs.

Matchday!

Een bezoek aan een wedstrijd van Sevilla FC stond al heel lang op mijn verlanglijst. Als groot liefhebber van het Spaanse voetbal kijk ik regelmatig naar wedstrijden uit La Liga en vooral voor de thuiswedstrijden van Sevilla FC ga ik echt zitten. Elke keer maakt het stadion en de sfeer een verpletterende indruk op mij. Daarom besloot ik in het voorjaar van 2018 samen met goede vriend Martin om onze jaarlijkse vakantie te gaan vieren in het zuiden van Spanje.

De voetbalgoden waren ons goed gezind en gaven ons de mogelijkheid om zowel Sevilla FC én Real Betis te gaan bezoeken.

Topclub

Sevilla FC speelde niet tegen de minste ploeg. De Koninklijke uit Madrid, Real Madrid was de tegenstander. Martin en ik waren dolenthousiast en besloten om hier heen te gaan. Ons enthousiasme werd iets minder toen wij de prijzen zagen voor de kaartjes. Bij menig club in de Keuken Kampioen Divisie in Nederland kon je voor de prijs van één kaartje een seizoenkaart kopen. Maar hoe vaak heb je nou de mogelijk om in het meest luidruchtige stadion van Spanje een wedstrijd te zien? En dan nog wel eens tegen het gehate Real Madrid. Alle ingrediënten waren vooraf aanwezig voor een onvergetelijke wedstrijd!

Ticketbox

Een dag voor de wedstrijd begaven wij ons richting het stadion om de kaarten op te halen. Ook al was het al eind september het was nog bloed verziekend heet. De thermometer gaf temperaturen aan boven de 30 graden. De taxi met airco kwam als geroepen.

Temperatuur

Eenmaal aangekomen bij het stadion begaven wij ons direct naar de ticket office om onze kaarten op te halen. Het blijft elke weer een opluchting wanneer de kaarten in de binnenzak zitten. Met de kaartjes in bezit maakten wij nog een ronde rondom het stadion en vluchtten wij de fanshop in om even af te koelen.

Clubkanaal

Op de wedstrijddag waren wij al vroeg wakker. Veel voetbalclubs in Spanje hebben hun eigen clubkanaal die zonder abonnement op de tv te bekijken is. Terwijl wij ons klaar aan het maken waren om op pad te gaan waren er op Sevilla TV schitterende beelden te zien van vorige edities tegen Real Madrid. Het was erg uitnodigend om hier nog uren naar te kijken, maar wanneer je in een schitterende stad als Sevilla bent, ga je natuurlijk niet op je hotelkamer tv zitten kijken.

Vlak bij ons hotel zit een barretje dat tijdens onze vakantie de vaste plek is geworden voor een ontbijt. Tijdens het nuttigen van ons ontbijt bladerden wij door de lokale sportkrant Estadio Deportivo. Meer dan de helft van de krant ging over de wedstrijd Sevilla FC – Real Madrid. Mijn Spaans is niet geweldig, maar het was wel duidelijk dat dit een hele grote wedstrijd was voor de stad.

Voorbereiding

De wedstrijd begon om 22:00, maar het leek eeuwig te duren voordat we naar het stadion mochten.
Na op een terras te hebben genoten van een aantal biertjes gingen wij geheuld in onze shirts en de kaartjes stevig in de portemonnee richting het stadion. Het was nog 2,5 uur voor de wedstrijd, maar er was al aardig wat bedrijvigheid. Bij een van de barretjes haalden wij een biertje en genoten wij van de oplopende spanning.

Biris Norte. Harde kern Sevilla FC
Biris Norte. Harde kern Sevilla FC


Grootheden

Een rondje om het stadion lopen is al een feest op zich. Het stadion ligt mooi verscholen tussen de gebouwen en aan de voorkant van het stadion is een schitterend mozaïek te zien met verschillende logo’s van clubs waartegen Sevilla in het verleden heeft gespeeld. Dit is na een recente renovatie intact gebleven. Wel is de rest van de buitenkant aangepakt en nu de schemering begon in te treden werd goed zichtbaar dat het stadion schitterend verlicht is in het donker.

Clublegendes werden met muurschilderingen geëerd en de gewonnen prijzen hebben een prominente plaats gekregen op een muur bij de hoofdingang.

Plek

Je zou toch verwachten dat wanneer je zoveel geld betaalt voor een kaartje je stoel netjes zou zijn schoongemaakt. Onze stoelen zaten onder de vogelpoep dat we gelukkig met een zakdoekje konden schoonmaken. Op tv is het stadion al indrukwekkend, maar zo in het echt is pas goed duidelijk hoe compact het stadion is. Ik kan mij goed voorstellen dat wanneer de wedstrijd is begonnen en de fanatieke aanhang zich gaat roeren, dit zeer intimiderend kan over komen op de tegenstander.

De wedstrijd

45 minuten voor het begin van de wedstrijd begaven wij ons richting de ingang van het stadion. Eenmaal in het stadion werd duidelijk hoe dicht wij op het veld zaten. Aan de rand van het veld was een vak gereserveerd voor de Real Madrid supporters. Deze zaten dus niet ergens weggestopt op de tweede ring maar hadden bijna de beste plaatsen in het stadion.

Sfeer

Een paar minuten voor 22:00 gaan de lampen uit in het stadion en worden de eerste klanken hoorbaar van naar mijn mening een van de mooiste clubliederen van Europa. Ik kijk naar Martin en ook bij hem is de glimlach aanwezig. Eindelijk heb ik de gelegenheid om het clublied zelf te ervaren. Want zo is het volgens mij wel. Je luistert het clublied niet maar je ervaart hem. Ook al moet de wedstrijd nog beginnen de avond kan voor mij nu al niet meer stuk! De DJ draait het geluid weg en 40.000 fans van Sevilla FC zingen de rest van het clublied a capella verder.

De wedstrijd beleef ik vanaf de eerste seconde in een roes. Sevilla geeft vanaf het begin gas en overdonderd Real Madrid volledig. Het is een wonder dat Sevilla na tien minuten niet al de voorsprong heeft genomen.

16e minuut. Eerbetoon Antonio Puerta
16e minuut. Eerbetoon Antonio Puerta

Doelpunt

In minuut 16 komt de foto van Antonio Puerta op de grote schermen en zingt het hele stadion de naam van de in 2007 tijdens een wedstrijd aan een hartstilstand overleden speler. Het is schitterend dat er nog elke wedstrijd wordt stilgestaan bij het overlijden van Puerta. Het lijkt alsof Sevilla FC na dit eerbetoon een tandje bijschakelt. In de 17e minuut komt dan eindelijk de verdiende openingstreffer. De Portugees André Silva rondt een goede voorzet van clublegende Jesus Navas af en een orkaan aan geluid valt over ons heen.

Uitlopen

Wat is dit mooi! Sevilla lijkt nu helemaal los te gaan en een paar minuten later maakt André Silva zijn tweede van de avond. Ik kijk Martin aan en zie ook bij hem het ongeloof op zijn gezicht. Real Madrid lijkt iets beter in de wedstrijd te komen en is via Gareth Bale dichtbij de aansluitingstreffer. Sevilla neemt hierna weer het initiatief over en dit resulteert in de 3-0 van de andere spits Ben Yedder. Na 45 minuten moeten Martin en ik echt even bijkomen. En zitten we een kwartier lang voor ons uit te staren en zeggen niks. In de tweede helft neemt Sevilla wat gas terug en op een paar kleine kansen na gebeurt er niet heel veel meer.

Buitenkant van het stadion
Buitenkant van het stadion

Namen uit de hoofdstad

Na negentig minuten fluit de scheidsrechter af. Real Madrid mag nog van geluk spreken dat het bij 3-0 is gebleven. Real Madrid met onder andere Sergio Ramos, Toni Kroos en Gareth Bale in de basis had geen schijn van kans tegen een grote rode storm die door de eigen aanhang tot grote hoogten werd gestuwd. De avond die zo mooi begon met de Himno Centenario werd door de voetbalshow er na een avond om nooit meer te vergeten.

Wordt vervolgd!

Een paar dagen later stond de wedstrijd van Real Betis op het programma. Wil je weten hoe ik deze wedstrijd heb ervaren en wat je verder allemaal kan doen in Sevilla? Lees dan mijn volgende verhaal!

Groet, Vincent

Zin in een boek over Spaanse voetbal?

*De rechten van de foto’s behoren tot Vincent van Holt

Verder lezen?

Voetbalweekend naar Berlijn deel 2 – H ertha en Union Berlin – Bezoek tips

Voetbalweekend naar Berlijn deel 2 – Hertha en Union Berlin – Bezoek tips

Het tweede deel van Raymond, Xander en Yorrit aan de voetbalstad Berlijn gaat over de twee grootste Berlijnse clubs.

Ritueel

Zaterdag 25.08.2018. Nadat we gisteravond laat in ons hotel zijn aangekomen, is het vandaag alweer vroeg dag. Xander en ik zijn ochtendmensen en langer dan tot 7 uur slapen zit er voor ons meestal niet in. Na een heerlijk en overvloedig ontbijt in de nieuwe ontbijtzaal van het hotel gaan we weer op pad. Deze ochtend gaan we de toerist uithangen. We hebben tot ongeveer 13 uur de tijd om een paar bezienswaardigheden in de stad te bekijken voordat we richting het Olympisch stadion gaan.

Bezienswaardigheden

We zien deze ochtend bekende plekken zoals de muur, de Brandenburgertor, de Reichstag en de TV-türm. Dan gaan we naar de Mall of Berlin. Een gigantisch winkelcentrum in de buurt van de Potsdamerplatz. Xander was er al achter gekomen dat daar een officiële fanshop van Bayern München zit. Hier moet natuurlijk het shirt voor het nieuwe seizoen gekocht worden. Dan is het inmiddels tijd om de U-Bahn op te zoeken en richting het Olympisch stadion te gaan voor de wedstrijd van Hertha BSC tegen 1.FC Nürnberg.

Olympiastadion
Olympiastadion 

Bekend geluid

Het is nog wel 3 uur voor de wedstrijd, maar we willen de omgeving van dit historische stadion goed verkennen.  Als we aankomen is het al gezellig druk rond het stadion. We lopen eerst een keer rond het stadion en gaan dan richting de kassa voor de kaarten. Het is opvallend dat we weer veel Nederlands om ons heen horen. Dit maken we vaak mee bij de Duitse stadions. Het geeft aan dat het Duitse voetbal erg leeft onder onze landgenoten.

We gaan al jaren naar wedstrijden in Duitsland en alleen bij Hallerescher FC en de Würzburger Kickers zijn we geen Nederlanders tegengekomen. Dit laatste is trouwens niet helemaal waar. Toen we bij de Würzburger Kickers waren speelden ze tegen MSV Duisburg. We hebben de spelers van MSV toen uit de bus zien stappen. Ik ben toen nog met Vincent Vermeij op de foto geweest en heb even met hem gepraat. Nederlandse fans hebben we echter niet ontmoet.

Historie

Inmiddels zijn we bij de zojuist geopende kassa en halen onze gereserveerde kaarten op. We lopen door naar de ingang van het stadion en komen nu op het binnen gedeelte van het Olympisch stadion. Het is een imposant stadion en alles hier ademt historie. We lopen langs een muur met daarop plaquettes van alle finales van de dfb-pokal die hier gespeeld zijn.

Hier wordt de geschiedenis met foto´s van bekerhelden en de bijpassende verhalen mooi weergegeven. Verder zien we ook het Olympisch zwembad met de duiktorens. Er zwemmen mensen, maar die trekken zich weinig aan van de supporters die naar hun kijken. Alles rond het stadion is ruim opgezet. Als je even op een rustige plek staat dan droom je zo weg en ben je bij de Olympische Spelen in 1936…

Sfeer

We hebben alles rond het stadion wel gezien en gaan nu richting het vak waar we zitten. We hebben kaarten uitgekozen aan de korte zijde bij de fanatieke aanhang van Hertha BSC. De sfeer is goed bij deze eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Er wordt vlak voor de wedstrijd uit volle borst mee gezongen met het clublied: Nur nach Hause, geh´n wa nich! Het clublied stamt uit de jaren 90 en is een lied dat vroeger ´s avonds laat in de cafés gezongen werd. Vrij vertaald: We gaan nog van alles doen, maar naar huis dat nog niet. De tekst is speciaal opnieuw geschreven voor de versie van Hertha BSC.

Slotfase

Over de wedstrijd die we zien tegen het gepromoveerde 1.FC Nürnberg kunnen we kort zijn. Niet al te best, maar Hertha krijgt het wel voor elkaar om een doelpunt te maken. Omdat Nürnberg een kwartier voor tijd jammerlijk een penalty mist, is dat ene doelpunt genoeg voor de 3 punten voor Hertha. Het seizoen is voor beide clubs weer begonnen. Hopelijk zien we morgen een betere wedstrijd.

Oorlogsverleden

De volgende ochtend zijn we weer vroeg op pad. We gaan voor de wedstrijd van vanmiddag eerst een stukje geschiedenis bekijken. Het concentratiekamp Sachsenhausen staat op het programma omdat we nooit mogen vergeten wat er in het verleden is gebeurd. We komen precies om 9 uur aan als de poorten van het informatiecentrum opengaan. Als we even later door de poort van ´Arbeit macht frei´ lopen worden we wel stil van alles wat we hier zien.

Oude foto’s geven een gedetailleerd beeld van wat er zich hier allemaal heeft afgespeeld. We lopen bijna 2 uur met afschuw over het bijna verlaten terrein. Ik zie aan Xander dat het ook bij hem een diepe indruk achter laat. Vol ongeloof verlaten we het concentratiekamp en lopen we weer terug naar het station van Oranienburg.

Op weg naar het stadion
Op weg naar het stadion

Richting het stadion

En het is wel even schakelen als we weer in de S-Bahn richting Köpenick zitten. Het is een rit van ruim een uur en geleidelijk raakt onze wagon vol met Union supporters. Het is heel gemoedelijk en er klinken Union liedjes door de hele trein. We krijgen nu echt veel zin in de wedstrijd en alles eromheen. Als je aankomt op station Köpenick word je al helemaal meegezogen in het Union gevoel. We hadden er al veel over gehoord en ondervinden het nu zelf zelf. In 1 grote stoet lopen we door het park richting het vermaarde Stadion An der alten Försterei. Het is zo relaxed en iedereen praat met elkaar over het seizoen opening tegen FC Sankt Pauli.

Kijken naar het stadion

Langzaam zien we de contouren van het stadion opdoemen. Het is er al een drukte van jewelste als we aankomen. Aangezien het stadion, op de hoofdtribune na, alleen bestaat uit staanplaatsen, wil iedereen vast op tijd zijn voor een goede plek. Als de poorten van het stadion geopend worden gaan we als eerste richting de fanshop. Xander wil graag een sjaaltje kopen om duidelijk te laten zien dat hij Union support deze middag. Vlug een heerlijke Bratwürst en een bakje Pommes halen en dan richting onze plekken.

Wachten voor de wedstrijd
Wachten voor de wedstrijd

In het vak

Op de kaarten staat wel welk vak we staan, maar aangezien alles open is zijn we bang dat iedereen gaat staan waar ze zin in hebben. Een foute gedachte blijkt als we ons vak in lopen. Iedereen koopt eerst rustig een pilsje en gaat dan netjes naar het vak dat op hun kaartje staat. Dit verbaast ons wel een klein beetje omdat je meestal ziet dat iedereen dan, maar gaat staan waar ze zin in hebben. Maar niet bij Union waar een sfeer van gemoedelijkheid heerst en iedereen elkaar kent. We hebben echt mooie plaatsen bij de middellijn en hebben een prachtig uitzicht op deze bijzondere voetbaltempel. Xander en ik kijken elkaar aan en we beseffen ons dat we heel veel geluk hebben dat we deze topper in de 2. Bundesliga in het stadion kunnen beleven. Dan zien we de Union fan nog die ons de kaarten heeft verkocht. Hij is in opperbeste stemming en we praten nog even over zijn club en de wedstrijd. Dan gaat hij weer verder. Hij weet nauwelijks hoe gelukkig hij ons heeft gemaakt.

Wedstrijdbeleving

De warming-up gaat beginnen en het stadion zit al bijna helemaal vol. De spanning loopt langzaam op en het is tijd voor de opstellingen. Bij elke naam van Union die wordt genoemd door de stadionspeaker klinkt uit de kelen van de supporters: FUSSBALLGOT! Dan wordt het clublied van Nina Hagen gedraaid. Een kippenvel moment dat je gewoon een keer moet meemaken. Dan begint de 1e helft. Er wordt veel gestreden en alles lijkt erop dat het een 0:0 ruststand gaat worden.

Reden voor een bezoek

Opeens ontploft de boel als Union in de 44e en 45e minuut scoort. Alsof we de mensen al jaren kennen worden we betrokken in alle gejuich en geknuffel. In de rust praten we met de supporters om ons heen. Ze vinden het leuk om te horen wat wij doen en dat het ons gelukt is om bij deze wedstrijd te komen. Trots vertellen ze over hun club en hun historie. Je voelt je bij deze supporters direct thuis. De rust vliegt voorbij en de 2e helft gaat weer van start. Sankt Pauli gaat vol voor de ´Anschlusstreffer´ maar het is weer Union dat scoort. Dat alles wordt met de hand bijgehouden op het authentieke scorebord.

Feest

Alleen dit scorebord is al een bezoek aan het stadion waard. De wedstrijd gaat in hoog tempo door en het is onze landgenoot Henk Veerman die tegen scoort voor Sankt Pauli. Ze dringen nu nog verder aan en met het nodige kunst en vliegwerk houdt Union de goal verder schoon. Kort voor tijd volgt er uit een counter de 4:1 en barst er een volksfeest los op de tribune. De spelers bedanken na de wedstrijd het publiek uitgebreid.

Voor de harde kern blijven ze staan en vieren ze samen met de supporters de overwinning. Hoewel het pas de eerste wedstrijd van het seizoen is, blijkt later dat het hele belangrijke punten zijn geweest. Union plaatst zich voor de play-offs en promoveren ten koste van VFB Stuttgart naar de Bundesliga. We zijn weer eens met de neus in de boter gevallen bij deze fantastische wedstrijd. We gaan zingend en hossend weer richting de S-Bahn. Over een paar uur vliegen we alweer terug naar Düsseldorf, maar in gedachten zijn we de rest van de dag nog in Stadion An der alten Fösterei…..

Stadion An der alten Försterei
Sfeervolle Stadion An der alten Försterei

Conclusie

Berlijn is een fantastische voetbalstad. Het olympisch stadion waar Hertha speelt is echt heel mooi. De historie druipt er van alle kanten vanaf. De supporters zijn heel vriendelijk en behulpzaam. Het is wel verstandig om kaarten te bestellen in de buurt bij de fanatieke kern. Hier is het vol en gezellig. Er zitten altijd wel ruim 50.000 toeschouwers, maar in het stadion is wel plaats voor 80.000 toeschouwers. Union Berlin is momenteel een grote hype en dat is ook wel begrijpelijk. Wij zijn er nog net voor deze hype geweest en kunnen alleen maar positief zijn. Een wedstrijd van Union is echt een bijzondere belevenis en dat moet jezelf persoonlijk ondervinden. Kaarten voor Union zijn echter zeer moeilijk te krijgen. Pas op dat je niet wordt opgelicht op de zwarte markt!

Tot volgende maand als we een bezoek brengen aan de 3. Liga!

Met sportieve groet,

Raymond, Xander en Yorrit.

*De rechten van de foto’s behoren tot de hollandische_bundesliga_fans

Verder lezen?

Zin in een boek over een voetbalstad?

De Napoli tifosi op Curva B

Voetbalstad Napels. Het heiligdom van Diego Armando Maradona

Lang na zijn vertrek uit Napels heeft Diego Maradona de stad nog steeds in zijn greep. Vanaf elke hoek van de straat houdt hij alles goed in de gaten. Een bezoek aan Napels in zo indrukwekkend dat je het nooit meer vergeet.

Diego Armando Maradona

Een verhaal over voetbalstad Napels is niet compleet zonder stil te staan bij Diego Armando Maradona. Na zijn komst in 1984 was niks meer hetzelfde in Napels. Tijdens zijn tijd in Napels was hij zeer succesvol en bracht de club meerdere successen, waaronder de Italiaanse titel in 1987 en 1990 en de UEFA-cup in 1989.  In 259 wedstrijden scoorde Maradona 115 goals voor Napoli.

Straatkunst

Ook dertig jaar na zijn vertrek is de Maradona-gekte nog dagelijks te merken in de stad. Waar in Napels je ook komt, overal is hij terug te vinden. Muurschilderingen, souvenirs en andere relikwieën kenmerken het straatbeeld. Vooral in Quartieri Spagnoli vind je op elke hoek van de straat op een hoge muur het portret van Pluisje. Maradona wordt echt gezien als een heilige, op meerdere plekken in de stad zijn altaars te vinden waar nog dagelijks een kaarsje wordt aangestoken om San Diego te vragen om de stad te beschermen.

Het altaar in Bar Nilo
Het altaar in Bar Nilo

Café

Het mooiste eerbetoon is te vinden in Bar Nilo. Eenmaal binnen in het café begeef je je in een bedevaartsoord. Een foto nemen mag, maar dan wel eerst een consumptie bestellen. Voor een euro heb je al een espresso en heb je alle tijd om te genieten van de meest bijzondere Maradona relikwieën. De eigenaar van het café zat ooit samen met de selectie van Napoli in hetzelfde vliegtuig. Bij het verlaten van het vliegtuig zag hij op de stoel waar Maradona had gezeten een plukje haar liggen. Tegenwoordig heeft dit plukje een prominente plaats gekregen in het midden van het café en is nu het pronkstuk van de collectie. Voetballiefhebbers van over heel de wereld komen naar dit kleine café om hun eer te betonen.

Matchday

December 2017 stond een lezersreis gepland met Tom Bodde naar Zuid-Italië. Het hoofdgerecht zou de kraker zijn tussen Napoli en Juventus. Het rijke noorden tegen het arme zuiden. Voor mij een reden om mij aan te melden voor deze vooraf al gedenkwaardige reis. Bij een reis naar Italië weet je één zeker, je kan alles nog zo goed van tevoren plannen, maar alles kan op het laatste moment worden gewijzigd. Dat was deze keer ook het geval. De wedstrijd stond eerst gepland voor zondagavond, maar werd verplaatst naar de vrijdagavond.

Wij hadden in eerste instantie een vlucht voor de vrijdagmiddag, hierdoor zouden wij de wedstrijd net niet gaan halen. Gelukkig konden wij onze vlucht verplaatsen en reisden wij donderdagochtend al richting Napels. Uiteindelijk was de reis en accommodatie geregeld. Het belangrijkste alleen nog niet. De kaartjes. Na veel moeite was dit ook geregeld en konden wij richting het zuiden van Italië reizen. Ergens in een sportwinkel in een ongure buitenwijk van Napels konden wij de kaartjes afhalen.  

Vertrokken speler

Het is altijd geweldig om op de wedstrijddag al vroeg in de stad te zijn. Napels is van zichzelf al een zinderende stad, maar wanneer de wedstrijd tegen het gehate Juventus op het programma staat, is het nog een tandje erger. Je kon merken dat er spanning in de lucht hing. Al was de meeste haat gericht op één speler. Alle ingrediënten waren aanwezig voor Gonzalo Higuain om een levende legende te worden in Napels. In het seizoen 2015-2016 werd hij capocanonniere, topscorer van de serie A.

Doelpuntenmaker

Hij scoorde onder leiding van Maurizio Sarri 36 keer en was er medeverantwoordelijk voor dat Napoli 2e eindigde achter het ongenaakbare Juventus. In de zomer van 2016 gebeurde het voor de Napoli fans onmogelijke. Gonzalo Higuain verliet Napoli en tekende voor de grote rivaal uit Turijn. Voor de Napolitanen was hij direct een gehaat persoon. De transfersom van 90 miljoen maakte hem toender tijd de allerduurste transfer voor een Italiaanse club ooit.

Afgunst

Op verschillende plekken in de stad vond je het bewijs dat de Argentijnse spits zich, maar beter niet meer in Napels kon vertonen. Van toiletpapier met daarop het hoofd van Higuain tot aan een shirt van Juventus waarop je je voeten kon afvegen.

Juventus wordt gehaat
Juventus wordt gehaat

Rondom het stadion

Na een wandeling door de binnenstad keerde we terug in ons hotel om ons mentaal voor te gaan bereiden voor deze fantastische clash. Na genoten te hebben van de Italiaanse keuken begaven wij ons met de trein richting Stadio San Paolo. Eenmaal aangekomen bij het stadion werd het gelijk duidelijk dat je niet in de beste buurt van Napels terecht was gekomen. Een vuilnisbelt was er netjes bij. Rondom het stadion was het al vroeg een drukte van jewelste. Verschillende kraampjes met fanartikelen, eten en drinken domineerde het straatbeeld.

Kraampje buiten het stadion
Kraampje buiten het stadion

Sfeer tijdens de wedstrijd

Ook het volk wat hier rondliep nodigde niet echt uit om lang buiten het stadion te blijven. Ongeveer een uur voor de wedstrijd begaven wij ons richting de ingang. Het werd al snel duidelijk dat het feit dat er op het kaartje een rij en stoelnummer stond geen enkele garantie bood op een vaste plek. Eenmaal op de tribune was het een kwestie van wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Een uur voor de wedstrijd was onze tribune al zo goed als gevuld. Gelukkig vonden wij nog een aantal plaatsen met een fantastisch uitzicht op het veld en de fanatieke fans op Curva A en Curva B. Wij genoten met volle teugen van de sfeer en dan moest de wedstrijd nog beginnen. Wij hadden ook een mooi uitzicht op het uitvak, maar deze bleef tot onze spijt 90 minuten leeg.

De wedstrijd

Ook het seizoen 2017-2018 streden Napoli en Juventus om de hoogste positie in de Serie A. Voor aanvang van de wedstrijd stond Napoli eerste met een punt voorsprong op de nummer 2 Juventus. Dit gegeven gaf nog een extra lading aan dit affiche. Vanaf de aftrap liet Napoli gelijk zien waarom het de best voetballende ploeg van de Serie A was. Juventus werd vanaf het eerste moment teruggedrongen en probeerde via counters gevaarlijk te worden. Regelmatig ontstoken de tifosi fakkels en verschillende sfeeracties zorgde ervoor dat het kippenvel, ook al was het begin december, dik op onze armen stond.

Bij elk balcontact van Higuain klonk een striemend fluitconcert vanaf de tribune. Het leek wel alsof deze fluitconcerten ervoor zorgde dat Higuain alleen, maar beter ging voetballen. Al na 13 minuten werd duidelijk dat je niet altijd de bal hoefde te hebben om gevaarlijk te zijn voor het doel. Na een feilloze counter gaf Paulo Dybala de bal op een presenteerblaadje aan Gonzalo Higuain.

Doelpunt

Hij pakte dit cadeautje met alle liefde uit en passeerde Pepe Reina van Napoli. Het leek wel alsof het zo had moeten zijn. Ik heb zelf niks met de Argentijnse spits, maar hier kon ik dan stiekem toch wel van genieten. Napoli was even van slag en deed er alles aan kom weer terug in de wedstrijd te komen. Juventus liet zien waarom het al jaren ongenaakbaar was in Italie. Wat Napoli ook probeerde elke aanval werd professioneel onschadelijk gemaakt door de verdediging van Juventus onder leiding van een fantastisch keepende Gianluigi Buffon.

Na 90 minuten floot de scheidsrechter af en kwam er een einde aan een rollercoaster van emoties. Het niveau van de wedstrijd was dan misschien niet zoals wij van tevoren hadden verwacht, maar de randverschijnselen zorgde er alsnog voor dat wij met een glimlach op ons gezicht het stadion verlieten.

Stadio Diego Armando Maradona
Stadio Diego Armando Maradona

Begeleiding

Wij baalden er wel van dat wij niet hebben kunnen genieten van de stadionspeaker, Daniele ‘Decibel’ Bellini, is een wereldberoemde stadionspeaker en heeft zelfs een eigen Youtube-kanaal. Hierop is goed te zien dat hij bij elke goal van Napoli zowat een rolberoerte krijgt omdat hij zijn longen uit zijn lijf schreeuwt om de tifosi in het San Paolo te laten weten wie er heeft gescoord. Dit moeten we dan een andere keer nog, maar gaan beleven.

De stad

Napels is niet de mooiste stad, maar heeft wel een fantastisch karakter. Wanneer je voor de eerste keer een stap zet in deze stad word je overmand door indrukken. Het voorbijrazende verkeer, de hoge gebouwen in de smalle straten en de vele mensen zorgen ervoor dat je na een tijdje naar adem moet happen. Het mooie van een stad met, maar één voetbalclub is het feit dat er geen verdeeldheid heerst onder de voetbalfans, maar dat iedereen als één man/vrouw achter de lokale trots staat. Dit is ook in Napels goed te merken, waar je ook kijkt word je herinnerd aan de speciale blauwe kleur van de club.

Zoals al eerder vermeldt kan je in Napels niet om Diego Maradona heen. Overal word je herinnert aan het feit dat vanaf het moment dat hij arriveerde in de stad, hij de stad voorgoed heeft veranderd. Deze passie spat van alle Napolitanen af en zorgt ervoor dat je vanzelf wordt meegenomen in dit enthousiasme.

Conclusie

Vanaf het moment dat je arriveert in Napels word je meegenomen in een achtbaan van emoties. Af en toe moet je echt even bijkomen van alle indrukken die je opdoet. De Napolitanen leven in de hoogste versnelling en om dit een keer mee te maken is een zeer speciale ervaring.

Een bezoek aan een wedstrijd van Napoli is alsof je een stap terug doet in de tijd. Het stadion is in zulke slechte staat dat in Nederland al lang was besloten om het voorgoed te sluiten. Het feit dat het stadion nog hetzelfde is als in de tijd dat Maradona hier schitterde geeft het gevoel dat je echt op een historische plek bent beland. Na de dood van Maradona op 25 november 2020 werd besloten om het stadion te vernoemen naar de allergrootste speler die ooit het shirt van Napoli heeft gekregen. Stadio Diego Armando Maradona. Dit lijkt mij niet meer dan terecht!

Wanneer je kennis wilt maken met de pure passie voor het voetbal die de Italiaan in zich heeft is Napels de ideale stad. Het is misschien niet de mooiste en meest veilige stad, maar ik heb mij nooit onveilig gevoeld. Het is echter wel een stad waar je al snel een zwak voor krijgt.

Forza Napoli!

Groet,

Vincent

*de rechten van de foto’s behoren tot Vincent van Holt

Verder lezen?

Voetbalweekend naar Berlijn eerste deel 1 – Bezoek tips

Vrijdag 24-08-2018. Om 5 uur worden Xander en ik wakker van het doordringende geluid van de wekker. Ochtendmensen als wij zijn, staan we direct naast ons bed. Yesss het weekend Berlijn gaat beginnen! We gaan als het goed is in 3 dagen net zoveel wedstrijden bezoeken. Kaarten voor de Regionalligawedstrijd van vanavond bij Berliner AK is geen probleem en de kaarten voor de wedstrijd van morgen bij Hertha BSC liggen klaar bij de kassa van het stadion. Of we overmorgen ook bij Union op de tribune zitten is nog maar de vraag….

Geslaagd

Xander is een paar maand geleden geslaagd voor zijn schoolexamen en mocht van mijn vrouw en mij een weekendje weg uitkiezen. Daar hoeft Xander niet erg lang over na te denken. Hij wil graag naar Berlijn en naar een thuiswedstrijd van Union Berlin want dat lijkt hem fantastisch. De kaarten van Union hebben we via EBay gereserveerd bij een Union-fan. Het is echter nog maar de vraag of dit allemaal goed gaat komen.

Zin om nu voetbal te kijken? Klik hier voor de 30 dagen proefperiode van Video Prime

Reis

We zijn inmiddels klaar voor vertrek en stappen in de auto voor de rit naar Düsseldorf. Het is vanaf ons huis een goed uur rijden naar het vliegveld en zo staan we mooi op tijd om 7 uur in de vertrekhal. We zien dat het vliegtuig met een vertraging van 10 minuten zal gaan vertrekken maar dat drukt onze pret niet. Xander is wel een beetje zenuwachtig omdat hij nog nooit eerder gevlogen heeft. Gelukkig geniet hij volop van het vliegen en voordat we het door hebben staan we in de aankomsthal van het oude vliegveld van Tegel bij Berlijn.

Blik op Poststadion
Blik op Poststadion

Tip

Het vliegveld zou al jaren geleden gesloten worden maar door de vertraging van de oplevering van het nieuwe vliegveld is dit vliegveld noodgedwongen nog in gebruik. Dat is aan alles hier ook wel te zien. Het lijkt wel of we terug in de tijd in de jaren 70 zijn geland. Vanaf hier gaan we verder met de bus richting Berlin HBF. We leggen hier onze bagage in een kluis. Die halen we vanavond wel weer op als we richting hotel gaan. Als je van moderne architectuur houdt dan is het station van Berlijn zeker een aanrader. Een prachtig gebouw met verschillende verdiepingen met treinen, trams, U-Bahn en een compleet winkelcentrum. Als we de tijd hadden gehad dan waren we hier nog wel langer gebleven maar dat zit er helaas niet in.

Gesprek

We gaan zo verder met de regionalzug naar Cottbus. Energie Cottbus speelt op dat moment nog in de 3. Liga en we willen de fanshop en het stadion even bezoeken. Het is al in de middag als we aankomen in Cottbus. Het stationsgebied is echter 1 grote bouwput en het duurt even voordat we de juiste tram richting de fanshop in het centrum gevonden hebben. Bij de tramhalte ontmoeten we een oude dame die belangstellend vraagt wat we gaan doen. We vertellen haar dat we het stadion van Energie Cottbus gaan bezoeken.

Geweld

 Ze schrikt als we dat zeggen en ze vertelt ons dat hooligans van de club daar wel eens mensen vermoord hebben. We zijn er even een beetje stil van als we in de tram zitten maar we bedenken ons dat het vast niet zo erg zal zijn. Tevens is er vandaag geen wedstrijd dus het zal er wel rustig zijn. Inmiddels zijn we de tram uitgestapt en komen we aan bij het kleine, gemoedelijke gebouw van de fanshop. We willen de badeend kopen maar de verkoopster heeft slecht-nieuws voor ons. Geen badeend, maar over een paar weken zijn ze er wel weer. Dat is voor ons natuurlijk geen optie, maar we krijgen het emailadres van hun en kunnen de badeend dan eventueel daar bestellen.

Fanshop
Fanshop

Aankoop

We gaan verder en besluiten te voet naar het stadion te gaan. Via de navigatie-app op de telefoon zien we dat het een klein half uur lopen is. Onderweg lopen we in het centrum langs de Galeria (warenhuis) en Xander zegt laten we hier nog even kijken of de badeend er toevallig is. Een goed idee want we hebben geluk dat er nog 2 op de sportafdeling staan.

Vlug eentje afrekenen bij de kassa en verder richting stadion. Het is mooi om te zien dat Xander ook altijd zijn best voor Yorrit doet om aan de badeend te komen als hij er niet bij is. We zijn inmiddels vlak bij het stadion en moeten alleen de voetgangersbrug over het spoor nog oversteken.

 Dat is een tegenvaller… de brug is afgesloten i.v.m. werkzaamheden. Het is ruim een half uur omlopen om toch nog bij het stadion te komen. We hebben daardoor helaas nog maar een paar minuten om foto´s te maken want we moeten de trein terug naar Berlijn halen.

Goudenkaart

Om 16 uur hebben we met een supporter van Union Berlin afgesproken. Hij heeft 2 kaarten voor ons voor de wedstrijd zondag tegen Sankt Pauli. De wedstrijd is al weken stijf uitverkocht en nergens zijn meer kaarten verkrijgbaar. Normaal bestellen we de kaarten altijd bij de club zelf en dit is de eerste keer dat we kaarten via Ebay hebben besteld.

Transactie

Ik had direct al vele meldingen dat ik wel kaarten kon krijgen als ik geld zou overmaken. Ik wilde echter alleen met iemand afspreken en betalen bij overdracht van de kaarten. Met de man die we straks gaan ontmoeten heb ik al een tijdje contact via de app en ik hoop maar dat het op deze manier gaat lukken.

Wedstrijd

 Dit moet het hoogtepunt van ons weekend worden dus er hangt voor ons veel van af. Onderweg in de trein naar Berlijn krijg ik bericht van de verkoper dat hij onze afspraak van 16 uur niet gaat halen. Hij stelt voor later die dag wat af te spreken. Ik zeg tegen hem dat we om 18 uur de wedstrijd in de Regionalliga tussen BerlinerAK en Rot Weiss Erfurt gaan bezoeken in het Poststadion.

Het Poststadion

Wachten

Hij lacht en vraagt wat we daar nu gaan doen als we van voetbal houden. Ik leg hem uit dat we een beetje voetbalgek zijn en dat Xander RW Erfurt een leuke club vindt. Verwacht er niet te veel van zegt hij… Ik weet waar het stadion is en vlak daarnaast is een supermarkt. Daar kan ik om 17 uur wel zijn. Wij komen tegen 16.45 uur bij het stadion aan en kopen een kaartje voor het uitvak. Dan door naar de afgesproken plaats voor onze afspraak.

Gedachten

Zal hij wel komen en heeft hij de kaarten bij zich? De tijd verstrijkt en het is al 17.10 uur. We twijfelen zeer of hij nog komt maar we besluiten nog 5 minuten te wachten. De minuten gaan voorbij en Xander zegt een beetje sneu: Laten we maar naar de wedstrijd gaan. Union gaat helaas niet lukken. Dan zien we opeens iemand hard aan komen fietsen richting ons. Als hij stopt is helemaal bezweet en moet even op adem komen. Het is onze Union fan met de kaarten bij zich! Hij legt uit dat hij eerst met de auto was gegaan maar dat hij helemaal vast kwam te staan in het verkeer. Hij heeft toen zijn auto langs de kant gezet en hardlopend naar huis gegaan om de fiets te pakken.

Bloed zweet en tranen

In de haast heeft hij zijn telefoon in de auto laten liggen en kon ons zo niet meer bereiken. Hij was al bang dat hij ons niet meer zou treffen. We bedanken hem voor zijn geweldige inzet om ons de kaarten alsnog te bezorgen. We praten nog een tijdje over Union en het Duitse voetbal. En we hebben fantastische plekken op de lange zijde bij de middellijn. De kaarten kosten 22 euro per stuk en hij wil ook niets meer hebben. Aangezien al zijn moeite wil ik hem toch wat extra geven voor de kaarten. Hij wil daar niets van weten maar uiteindelijk neemt hij toch de 50 euro aan die we hem geven.

Vreugde

Het is inmiddels de hoogste tijd om richting de tribune te gaan en we spreken af elkaar in het stadion van Union nog te treffen. Als we naar het uitvak lopen is Xander helemaal uitzinnig dat we de kaarten hebben bemachtigd. Gelijk heeft hij, ik verheug me ook al op deze wedstrijd. Die is echter overmorgen en we gaan nu eerst RW Erfurt aanmoedigen. Het is goed dat we in het uitvak zitten want daar zitten nog aardig wat mensen en is er stemming. Op de hoofdtribune bij de thuisclub zit maar een handje vol mensen. Het is een heerlijke zomeravond en dat bedenken de spelers op het veld zich ook. Het is typisch zomeravondvoetbal en er gebeurt niet veel.

Het Uitvak
Het Uitvak

Sfeer

Toch genieten we volop van de RW Erfurtfans en hun onvoorwaardelijke liefde voor hun club. Ze zingen voortdurend en moedigen hun ploeg aan. De snelle 1-0 achterstand werkt niet door op de stemming van de supporters. Deze supporters zijn al niet echt verwend aangezien ze het laatste seizoen zijn gedegradeerd uit de 3. Liga. Een kleine 10 minuten voor tijd lijkt het toch goed te komen maar de toegekende penalty wordt helaas niet verzilverd. Ze blijven echter tot het bittere einde hun ploeg steunen maar de verdiende gelijkmaker gaat niet meer komen. Als de wedstrijd afgelopen is en we weer richting uitgang gaan, krijg ik nog een wespensteek mee als aandenken. Dit was het dan ook wel. Xander maant mij aan tot haast want we moeten zo snel mogelijk een Sky-café vinden.

Favoriet

Bayern München trapt zo tegen Werder Bremen het nieuwe Bundesliga seizoen af. Dat wil hij als trouwe fan natuurlijk niet missen. Al gauw vinden we een klein café die de wedstrijd uit gaat zenden. Xander heeft in zijn Bayern shirt al een mooi plekje bemachtigd om de wedstrijd te gaan kijken. Voor Xander 90 spannende minuten, voor mij eventjes een moment van rust. Straks de bagage ophalen en op zoek naar het hotel. Zaterdag en zondag wachten er ook nog 2 mooie dagen Berlijn op ons…..

Volgende maand deel 2 met een wedstrijdbezoek bij Hertha BSC en Union Berlin.

Met sportieve groet,

Raymond, Xander en Yorrit.

Conclusie

Het Poststadion is een oud stadion waar je het nostalgische gevoel van vroeger weer kunt ervaren. Een sintelbaan, staantribunes op oud wegrottend beton en onkruid zo hoog als doelpalen. Veel toeschouwers moet je niet verwachten evenals hoogstaand voetbal. Als je toevallig eens in Berlijn bent dan ga zeker een keertje langs. Er zijn onlangs ook lichtmasten geplaatst dus er worden nu ook wedstrijden onder ´Flutlicht´ gespeeld. Vanuit station Berlin HBF is het nog geen tien minuten lopen.

*De rechten van de foto’s behoren tot de hollandische_bundesliga_fans

Verder lezen?

VIOS Beltrum: de mannen van “de Ondergrondse” – Bezoek tips

Als ik ga groundhoppen bereid ik mezelf zo min mogelijk voor. Dit doe ik omdat dan de verrassing des te groter is als ik een pareltje ontdek. Maar dat de ontdekking van VIOS Beltrum magisch was, bleek pas na het bezoek aan dit mooi onderhouden sportpark. Keer op keer hoorde ik over “de Ondergrondse” bij de volgende clubs die ik bezocht, dus ik besloot op onderzoek te gaan naar wat hier mee bedoeld werd.

Voetbaldorp

Ergens in het voorjaar van 2020 stond de naam van Vooruitgang Is Ons Streven, zoals VIOS-voluit heet, op mijn lijstje van clubs die ik die dag wilde bezoeken. Eerlijk gezegd wist ik helemaal niets van de club en het dorpje Beltrum met haar 2.800 inwoners. Maar dit zou snel veranderen toen ik mijn auto de parkeerplaats op reed. Een schitterende tribune in de clubkleuren geel en rood trok meteen mijn aandacht. Ik wist niet hoe snel ik de auto moest uitstappen en in alle haast ben ik zelfs vergeten mijn auto op slot te zetten. Het lentezonnetje hing boven me, dus het beeld kon niet mooier zijn.

Het hele sportpark ademde voetbal en historie. Het informatiebord bij de ingang hing vol met papieren voorzien van het mooie clublogo. Een mooi geel schild met in een rode baan ‘VIOS’. Dit schild werd daarboven bewaakt door een gevleugelde leeuw die zijn lange tong uitstak. Ik heb een zwak voor clublogo’s als deze. Het straalt kracht en geschiedenis uit.

Hoofdveld. Bron: @Nederlandse_velden
Hoofdveld. Bron: @Nederlandse_velden

Tribune

Toen ik de trap omhoog richting de tribune zag kon ik de verleiding niet weerstaan. Eenmaal bovenin besefte ik, maar weer eens waarom ik zo geniet van deze reis. Dit zijn de pareltjes waarvoor ik het doe. Het feit dat dit sportpark voorzien is van een kunstgrasveld, kon hier niks aan veranderen. Ik naam uitgebreid de tijd om overal foto’s van te maken. De gele en rode stoeltjes, de dug-out en het scorebord. Niks van dit kon vluchten van mijn fotocamera. Na ruim een half uur vertrok ik met een grote glimlach dit sportpark om richting Ruurlo te gaan. Maar bij verschillende clubs die ik hier bezocht vertelden mensen me over “de Ondergrondse” van VIOS Beltrum.

Blik op de tribune. Bron: @Nederlandse_velden

Trainingscomplex

Het is geen leger of een andere militante groepering. Het betreft hier een groep mannen die een dagtaak hebben aan het onderhouden van het sportpark De Sonders in Beltrum. De naam “de Ondergrondse” is gekozen omdat deze mannen werken voor het welzijn van de natuur wat zich onder de grond bevindt. Hun doel is dus om alles te laten bloeien. Dat ze hierin succes hebben is duidelijk aan het sportpark te zien. Ik kwam gewoon midden in de week langs en het sportpark was gewoon smetteloos schoon. Zelfs vermoed ik dat er geen enkel stukje stof op de stoeltjes lag. Elke voetbalclub zou een moord doen voor zo een groep hardwerkende mannen. Dus mocht je ooit een bezoek brengen aan VIOS Beltrum, zul je verrast zijn door de schoonheid van dit complex. Nu weet je dus waarom dit is.

Voetbalinformatie. Bron: @Nederlandse_velden
Voetbalinformatie. Bron: @Nederlandse_velden

Conclusie

Zoals ik eerder zei wist ik niets van het bestaan van “De Ondergrondse” toen ik VIOS Beltrum bezocht. Maar ik heb wel een man van deze groep kort mogen ontmoeten. Ik liep dus met een grote glimlach terug naar mijn auto. Een man fietste me voorbij en vroeg me op een vriendelijke toon of ik iets zocht. Ik keek hem aan. “Nee meneer. Ik heb gevonden wat ik wilde. Dank u wel!” Had ik toen, maar geweten dat het een lid was van de befaamde “De Ondergrondse”. Dan had ik hem nog meer willen bedanken.

Groet,

Nederlandse Velden

Verder lezen?

Verona. De stad van Calcio en Amore. – Bezoek tips

Twintig uur had ik niet geslapen toen Hellas Verona en Sampdoria aftrapten in Stadio Marc’Antonio Bentegodi. De sfeer en het stadion deden mij direct de inslagen vermoeidheid vergeten.

Tim Parks

Veel voetballiefhebbers hebben vast het boek gelezen van Tim Parks over Hellas Verona. Precies 20 jaar geleden volgde de auteur het wel en wee van Hellas Verona en na het lezen van dit boek kwam ik tot de conclusie dat ik Verona een keer moest bezoeken. Samen met goede vriend Martin uit Zwitserland probeer ik elk jaar een trip te boeken naar een voetbalstad. Het liefst een stad met meerdere clubs zodat er minimaal één wedstrijd kan worden bezocht. Een stedentrip is voor ons niet compleet zonder een wedstrijd. Zo hebben wij al wedstrijden bezocht in o.a. Valencia, Sevilla, Lissabon en Liverpool. De voetbalgoden waren ons goed gezind en daarom konden wij twee wedstrijden van Hellas Verona bezoeken. Hellas Verona – Sampdoria en Hellas Verona – Lazio.

Stadio Marc'Antonio Bentegodi. Bron: @vvh86
Stadio Marc’Antonio Bentegodi. Bron: @vvh86

Matchday!

Onze eerste wedstrijd stond gepland op de dag van aankomst. Ik arriveerde in de loop van de ochtend en moest nog een aantal uur wachten totdat Martin arriveerde. Ik was ondertussen al meer dan 24 uur wakker en was wel toe aan een bak koffie. Het was eind september, maar de zon was nog alom aanwezig. Ik nestelde mij op een bankje in het park en genoot van mijn ontbijt en het lekkere Italiaanse weer.

Nadat Martin ook was gearriveerd trokken we naar het centrum. Er moesten kaartjes worden geregeld en, niet onbelangrijk, stilzitten zou ongetwijfeld slapen betekenen na zo’n korte nacht. Ik wist dat wanneer ik nu een dutje ging houden; ik helemaal zou instorten. We omzeilden de lange rij voor de ingang van Arena di Verona, het amfitheater waar in de zomer menig concert wordt gehouden en begaven ons richting de fanshop. Hier kochten we tickets voor de lange zijde, vlak bij de harde kern op de Curva Sud. De Brigate Gialloblu van Hellas Verona heeft een dubieuze reputatie, ze houden er extreemrechtse gedachten aan over, maar staat ook bekend om hun fanatisme en sfeer. Dat laatste wilden wij zo goed mogelijk beleven.

Een paar uur later begaven wij ons richting Stadio Bentegodi. De wijk waarin het stadion ligt past perfect bij het stadion. Oude vervallen flatgebouwen en graffiti kenmerken het straatbeeld. De harde kern had zich verzameld bij een kroeg op de hoek van de straat. Door het publiek wat hier buiten stond besloten wij al snel om richting de standjes rondom het stadion te lopen. Ook hier was het gezellig druk en alle etensgeuren deden ons besluiten om een panini te halen. Met een panini in de ene hand en een grande bira in de andere genoten wij van de sfeer en kregen steeds meer zin in de wedstrijd.

Eenmaal in het stadion kon je goed zien dat het voor het laatst is gerenoveerd in 1990 voor het WK-voetbal. Betonrot, kapotte stoeltjes, een ongelofelijke hoeveelheid troep en een ouderwetse sintelbaan rondom het veld gaven het stadion veel karakter. Het heeft zijn beste tijd al lang gehad maar als liefhebber van oude stadions ging mijn hart hier sneller van kloppen.

Routekaart. Bron: @vvh86
Routekaart. Bron: @vvh86

De wedstrijden

Hellas Verona tegen Sampdoria zou geen wedstrijd zijn geweest waar ik thuis op de bank eens goed voor zou gaan zitten. Waarschijnlijk had ik naar de uitslag gekeken en gedacht dat het een typische Italiaanse 0-0 zou zijn geweest. Niets was minder waar. Beide teams speelde aanvallend en hadden twee oude krijgers in de spits. Hellas Verona speelde met de 33-jarige Giampaolo Pazzini en Sampdoria met de één jaar oudere Fabio Quagliarella. Tel daar Duvan Zapata aan de kant van Sampdoria bij op en het mag dus een wonder heten dat er niet gescoord werd.

Slaap

Ik was ondertussen al meer dan 40 uur wakker en de vermoeidheid kwam steeds meer naar boven. Gelukkig zorgde de adrenaline van de wedstrijd ervoor dat ik niet op mijn stoeltje in slaap viel. De wedstrijd eindigde dan wel in 0-0, maar dit smaakte zeker naar meer. De ultras bleven 90 minuten lang de thuisclub passievol toezingen, wat zorgde voor een geweldige sfeer. Deze liederen zaten de dag erna nog steeds in mijn hoofd en zorgde wederom voor een glimlach op mijn gezicht.

Fanshop. Bron: @vvh86

Sfeer

Een paar dagen later speelde Hellas Verona een thuiswedstrijd tegen Lazio Roma. Net zoals Hellas Verona heeft Lazio een harde kern met een dubieuze reputatie. Deze staat bekend als Irriducibili en extreemrechts. Niet dat ik mij hier enigszins door aangetrokken voel, maar ik was benieuwd of deze reputatie enigszins op waarheid berust was. Tegelijkertijd met een groep Lazio fans kwamen wij aan bij het stadion. Vanuit een voorbijrijdende auto zagen we al de eerste gestrekte armen de lucht in gaan.

Weersverschijnsel

We hadden deze keer gekozen voor een kaartje op hoogte van de middenlijn. Wat we niet hadden gezien is dat wij op rij 1 zaten. Gelukkig hadden we wel goed zicht op het veld en konden we goed het gezang van beide supportersgroepen horen, dat het dak ons hier niet beschermde tegen een gigantische hoosbui hadden we dan weer geen rekening mee gehouden. Het was sowieso raar weer, het ene moment scheen de zon fel en leek je levend te verbranden, gevolgd door een hoosbui waardoor je tot aan je onderbroek nat werd.

Doelpuntenmachine

Lazio was een maatje te groot en vooral Ciro Immobile liet zien waarom hij een van de beste spitsen van de Serie A was. Aan het einde van het seizoen mocht hij zich daarom samen met Mauro Icardi kronen tot Capocannoniere, topscorer van de Serie A. Lazio won uiteindelijk met 0-3 en we hadden wederom een zeer vermakelijke middag gehad.

Na dit bezoek kwam ik tot de conclusie dat een Italiaanse wedstrijd in het stadion vaak een stuk interessanter is dan wanneer je dezelfde wedstrijd op tv-kijkt. Een paar jaar geleden zat goede vriend Wouter Schollema bij een wedstrijd van AS Roma op de tribune, waar hij een fantastische avond beleefde stuurde ik hem na een half uur al een berichtje dat ik dit echt niet langer kon aanzien en dat ik wat anders ging doen.

Verleidelijke blik. Bron: @vvh86
Verleidelijke blik. Bron: @vvh86

Chievo Verona

Naast Hellas Verona heeft Verona nog een voetbalclub. Chievo Verona speelt eveneens in Stadio Bentegodi en is vernoemd naar de wijk Chievo waar de club het levenslicht zag. De bijnaam van Chievo is Mussi volanti, oftewel Vliegende Ezels. Deze naam verwijst naar de ezel in het clubwapen. Aanvankelijk was het een scheldnaam van de Hellas supporters. Inmiddels heeft Chievo deze bijnaam geadopteerd.

Hellas Verona werd één keer kampioen van Italië en wordt gezien als de grote broer. Op het veld zijn de verschillen minimaal, al heeft Chievo het laatste decennium de lichte overhand gekregen.
De derby della Scala heeft voor de grote massa misschien niet de allure als de stadsderby’s van Milaan of Rome, maar ook hier gaat het er op de tribunes heet aan toe tijdens deze confrontaties.

De derby is vernoemd naar de familie Scala die meer dan 125 jaar de baas was over de stad. Scala betekent in het Italiaans ladder en is het symbool van de stad en daarom ook terug te vinden op de shirts van beide clubs.

De stad

Verona is een groot openluchtmuseum. Het centrum staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van Unesco en dit is volkomen terecht. Het centrum is relatief klein waardoor het vaak erg druk is rondom de toeristische trekpleisters, maar hierdoor ook wandelend goed te bereiken. Vooral op het plein rondom de Arena di Verona en het balkon van Romeo en Julia is het een drukte van jewelste. Gelukkig heeft Verona nog zo veel meer te bieden. Castel San Pietro bevindt zich op een heuvel met een fantastisch uitzicht over de stad en verlaat je het centrum richting de rivier Adige kan je op meerdere plaatsen genieten van de schitterende bruggen. Bezoek ook zeker de smalle straatjes waar je vaak kleine winkeltjes en restaurantjes kan vinden.

Zoals elke Italiaanse stad is Verona ook zeer geschikt om de Italiaanse keuken te ontdekken. Uiteraard wordt er in Verona, net zoals in de rest van Italië, volop pasta gegeten, maar toch zijn er verschillen. Zo wordt er meer rijst gegeten en is vooral risotto erg populair. Eén van de beste rijstsoorten van de wereld, Vialone Nano, wordt in Verona geproduceerd. Bezoek ook zeker eens een Osteria, hier kun je terecht voor de traditionele Italiaanse gerechten.

Conclusie

Verona is niet alleen geschikt voor een romantisch weekend met je partner of vriend(in), het is ook een prima bestemming voor een groundhoptrip. Met Stadio Bentegodi heeft het een pareltje tussen de stadsgrenzen waar je kan genieten van oude meuk en passievolle Italianen. Verona is ook prima te combineren met een bezoek aan andere voetbalsteden. Met de trein zit je binnen 2 uur in Milaan en ben je in het bezit van een auto kan je helemaal je lol op. Wanneer je dus meer dan alleen een voetbalstadion wilt bezoeken is Verona een echte aanrader!

Groet,

Vincent

Verder lezen?

Zin in een boek over Hellas Verona?

Brentford – Toen geluk nog heel gewoon was – Bezoek tips

Zaterdag 7 maart 2020 was het zo ver, ik zou eindelijk een wedstrijd van Brentford FC gaan bezoeken op Griffin Park. Toen ik dit in december 2019 boekte, koos ik bewust voor de wedstrijd tegen Sheffield Wednesday. Leuke, historische tegenstander op eigenlijk de datum die mij het beste uitkwam. Zeker omdat het seizoen 2019/2020 het laatste seizoen zou zijn voor Brentford op dat prachtige Griffin Park, jawel het stadion met de vier pubs op iedere hoek en waar natuurlijk al genoeg boeken en culttijdschriften over geschreven zijn.                                                                                                                     

Een jaar terug

Nu één jaar later ziet de wereld er natuurlijk heel anders uit. Achteraf bleek dit het laatste ‘normale’ weekend tot nu te zijn, met vrij reizen, volle stadions en een échte voetbalsfeer. Natuurlijk een reden waarom dit reisje, het laatste normale reisje, zo bijzonder voor mij geworden is. Ik neem u mee, naar het laatste ‘normale’ weekend, nagenoeg precies één jaar geleden.

Klassieke ingang. Bron: @casper_vh7
Klassieke ingang. Bron: @casper_vh7

Vrijdag 6 maart 2020

Toen ik deze ochtend wakker werd, besloop mij het gevoel van ‘het is bijna zo ver’. Zo’n gevoel dat je misschien nog wel kent van toen je een kind was, de avond voordat je jarig was en je moest gaan slapen. Dat gevoel had ik die vrijdagochtend ook. Ik had bewust om 13.00 uur vrij genomen van mijn werk en ook geen studieplannen gepland voor het weekend, want dit weekend staat enkel in het teken van voetbal! Eerst op de zaterdag Brentford – Sheffield Wednesday en dan op de zondag ‘mijn’ FC Groningen tegen PSV.

Zoals bij ieder tripje dat ik maak naar het buitenland, dokter ik precies uit wat ik allemaal ongeveer wil en ga doen, waar ik heen ga en hoe ik er het snelst kom. Ik had besloten om vanaf Schiphol op 7 maart om 07.05 uur heen te vliegen met EasyJet naar London Gatwick Airport, om met de zogeheten Gatwick Express in hartje Londen uit te komen.

De terugweg was een groter gepuzzel. De Eurostar ging in de avond niet verder dan Lille of Brussel en vluchten naar Nederland gingen ook niet meer. Een hotel nemen was geen optie, want dan zou ik nooit op tijd in Groningen zijn op zondag voor de FC. Daarom besloot ik om een kaartje voor de inmiddels vertrouwde FlixBus te kopen van Londen Victoria Station naar Rotterdam Centraal Station, een rit van een dikke 10 uur door de nacht.

Ik besloot op deze vrijdag om 13.06 uur de trein te nemen vanaf station Uithuizen naar mijn moeder in Eindhoven. Vanaf daar was het namelijk mogelijk om de nachttrein te nemen naar Schiphol, in plaats van dat ik al rond middernacht op Schiphol zou zijn als ik vanaf Groningen zou vertrekken met de trein. Bovendien was het een goede plek om even nog een paar uur slaap te pakken in een weekend waar ik weinig slaap zou hebben.

Floodlight van Griffin Park. Bron: @casper_vh7
Floodlight van Griffin Park. Bron: @casper_vh7

Zaterdag 7 maart 2020

De vrijdag liep eigenlijk moeiteloos over in de zaterdag, want de nachttrein vertrok om 00.30 uur vanaf Eindhoven om via Rotterdam naar Schiphol te gaan. Veel in de trein met weinig uren slaap. De NOS-app en menig andere nieuwssites kwamen met steeds meer nieuwsflitsen over coronagevallen in ons land en nog altijd bekroop mij het gevoel ‘dit loopt wel los’. Ik was immers een week eerder nog bij Willem II – FC Groningen geweest met een vriend van mij die in Tilburg carnaval had gevierd tussen allemaal Tilburgers op een tribune.

Route

Met de vroege vlucht van 07.05 uur zou ik ongeveer om 9.00 uur Engelse tijd op Victoria Station zijn, om vervolgens mij strakke schema aan te houden. Voordat ik naar Brentford zou gaan, had ik de plannen het prachtige Selhurst Park van Crystal Palace te bezoeken. Zo dook ik van de trein een dik uur in de metro naar Zuid-Londen om daar ergens te ontbijten in een klein tentje, om daarna naar het stadion te wandelen. CPFC speelde die middag, ook om 15.00 uur, een wedstrijd in de Premier League tegen Watford, waardoor het nagenoeg onmogelijk was om een kijkje binnenin het stadion te nemen. Selhurst Park is een prachtig ouderwets stadion, midden in een rustige en toch wel vrij nette woonwijk, verstopt in een lagergelegen kuil.

Selhurst Park. Bron: @casper_vh7
Selhurst Park. Bron: @casper_vh7

Volgende halte

Je kon de dakranden goed volgen en omdat het bekend is van televisie wist ik precies waar ik ongeveer stond en was. De prachtige stalen poort naar de hoofdingang is de moeite waard om te bekijken en een bezoekje aan de fanshop kon natuurlijk ook niet ontbreken.
Inmiddels was het ook alweer 12.00 uur waardoor ik toch maar besloot om Zuid-Londen te verlaten en richting West-Londen te gaan. Met de metro was dat nog een hele reis en ongeveer rond 13.30 uur kwam ik bij het metrostation waar Brentford het dichtste bij ligt aan.

Andere plek

De weg ernaartoe deed niet vermoeden dat je binnen een kilometer een stadion zou tegenkomen, maar dat is toch verreweg het mooiste aan voetbal kijken in Engeland. Vanaf de rotonde onder de ringweg zag je, vlak voordat je de brug op gaat, de lichtmasten van Griffin Park al verschijnen. Inmiddels is Brentford natuurlijk al verhuisd naar het nieuwe Brentford Community Stadium dat op diezelfde brug aan de linkerkant te zien was. Blinkend grijs in de doffe zon tegen het spoor en tussen lage flatgebouwen aangeplakt. Niet een aanblik die je graag wilt aanschouwen. Nee, daarvoor moest je toch echt naar rechts kijken. Naar de lichtmasten van Griffin Park die boven de huizen uit torenden.

Bier

Doordat ik zo vroeg was, kon ik een rondje om het stadion lopen, langs en tussen de huizen door, voorbij iedere pub waar mannen van middelbare leeftijd al een pint aan het drinken waren. Langzaam turend naar de mensen, de omgeving met veel gepraat (over Covid-19 natuurlijk) en het gezoem van landende vliegtuigen op Heathrow boven je hoofd. Griffin Park overtrof mijn stoutste dromen.

Helaas was het mooie klassieke rood-wit-gestreepte thuisshirt uitverkocht, waardoor ik enkel een pin en een sjaal aan mijn verzameling kon toevoegen, evenals een shirt met ‘Farewell Griffin Park’ erop gedrukt.
Ik besloot zo vroeg mogelijk het stadion in te gaan. En Ik had een kaartje voor een spotprijs van 15 pond gekocht op de staantribune achter de goal. Ik keek naar de prachtige daken van de tribunes van het stadion, alsook de prachtige lichtmasten en ik voelde me gelukkig dat ik hier voor de eerste en tevens laatste keer zou zijn.

Wedstrijd

Langzaam stroomde het stadion vol en stonden we schouder-aan-schouder opeengedrukt op de uitverkochte staantribune de warming-up te bekijken. Mijn buurman begon tegen me te praten, hij vond het belachelijk dat de FA had besloten dat de spelers geen handen meer mochten schudden om een virus dat er nog niet eens was, en er ook niet zou komen, in te dammen. Ik dacht er zo het zijne van en kon mezelf, net als een week eerder in Tilburg, niet voorstellen dat het zo uit de hand zou lopen. In de rechterhoek van de hoofdtribune, waar de spelers het veld betraden, hing een groot spandoek met daarop ‘7 matches to go’, verwijzend naar het aantal wedstrijden dat Brentford hier nog zou spelen.

Doelpunten

Eeuwig zonde dat ze het oude, authentieke stadion waar je de geschiedenis proeft en voelt, zouden verlaten. Aan de overkant stonden de supporters van Sheffield Wednesday, die ook het hele uitvak hadden uitverkocht, hopend op een goede wedstrijd van ‘the Owls’, die allesbehalve een goed seizoen draaide. Dat bleek maar eens tijdens de wedstrijd.

Brentford stond bij de aftrap op plek 4 en was een serieuze kandidaat om voor het eerst in haar geschiedenis te promoveren naar de Premier League. Hoe fantastisch zou dat zijn, als ze dat zou lukken in hun laatste thuiswedstrijd met fans op Griffin Park. Aan de hand van een ontketende Ollie Watkins (inmiddels spits van Aston Villa) en Saïd Benrahma (inmiddels spits van West Ham) rolde Brentford de gasten uit Sheffield met 5-0 op. Zelden heb ik zo’n vermakelijke eenrichtingswedstrijd gezien, met prachtige combinaties, doelpunten en een uitzinnig stadion. Ik had allesbehalve spijt, het was een prachtige beleving.

Terugreis

Inmiddels terug in het centrum van Londen had ik nog tijd om even rond te struinen langs Buckingham Palace en besloot ik ook een bezoekje te brengen aan mijn favoriete winkel op aarde: Classic Football Shirts flagshipstore. Ik hoopte hier nog een thuisshirt van Brentford te vinden, maar helaas. Wel kocht ik een uitshirt van Sheffield Wednesday, onder het mom van ‘ik heb toch een uitwedstrijd van hun bezocht’. Om 20.30 uur moest ik bij het busstation zijn voor de bus met eindbestemming Amsterdam Centraal, maar voor mij Rotterdam Centraal. Totaal uitgeput, maar voldaan, viel ik in slaap om wakker te schrikken bij de Kanaaltunnel waar we eruit moesten voor de paspoortcontrole, alsook bij de Franse kant. Onderweg werd ik alleen nog wakker ter hoogte van Lille en weer toen we in Nederland waren.

Zondag 8 maart 2020

Als enige stapte ik uit de dubbeldekker van FlixBus bij de halte Rotterdam Centraal rond 7.45 uur in de ochtend. De eerste directe trein naar Groningen zou rond 8.15 uur vertrekken en daar moest ik op wachten. Ik kon mijn ogen openhouden tot aan Utrecht Centraal en werd wakker op station Groningen, waar de trein al 18 minuten stilstond. Als ik het nog 10 minuten had volgehouden, was ik weer de andere kant opgegaan richting Assen.

Eenmaal thuis, zo rond de klok van 12.30 uur besloot ik nog snel mijn bed in te duiken om bij te slapen. Heel comfortabel en uitgerust word je niet van een onrustige nacht in een bus en ochtend in trein. Maar… ik had natuurlijk nog FC Groningen – PSV in het vooruitzicht, dus weer reden genoeg om me ergens op te verheugen. Doordat de wedstrijd pas om 16.45 uur begon was het voor mij mogelijk om dit alles zo te plannen.

Ik had met Frankie afgesproken dat ik om 16.00 uur bij hem zou zijn, voordat we naar het stadion zouden fietsen. Om 16.15 uur belde hij mij wakker, waar ik bleef? Zonder hem had ik de wedstrijd van de FC waarschijnlijk gemist, ik kwam net 5 minuten voor de aftrap het stadion binnen. Hoe de FC speelde weet ik niet meer, ik was veel te vermoeid en met bier erin hielp dat ook niet mee. Het enige dat ik weet is dat Denzel Dumfries voor de verandering maar eens een doelpunt in de Euroborg maakte… the same song as always.

Een vol stadion. Bron: @casper_vh7

Conclusie

Een paar dagen later kondigde premier Mark Rutte aan dat nagenoeg aan alles een einde kwam. Nederland, en de wereld, ging in lockdown vanwege dat rotvirus. Achteraf ben ik dus daadwerkelijk bij tot nu toe allerlaatste wedstrijd met publiek op Griffin Park ooit geweest, iets waar ik stiekem toch wel een beetje trots op ben. Daarnaast was ik ook onbewust getuige van de laatste ‘gewone’ Eredivisiewedstrijd met thuis- en uitpubliek in Groningen. Nu, één jaar later, hoop ik dat we ooit weer teruggaan naar deze tijd.

Terugblik

Ik kan u helaas niet meer aanraden om ooit een wedstrijd op Griffin Park te bezoeken. Mocht u dat ooit gedaan hebben, dan bent u een geluksvogel. Ik kan me niet indenken dat de sfeer zoals ik die heb meegemaakt, ook aanwezig zou zijn in het nieuwe stadion de eerste jaren. En ja de FC, dat kan ik natuurlijk altijd aanraden. Ironisch genoeg is de laatst gespeelde thuiswedstrijd tegen PSV, die van 13 september 2020 (1-3), de laatste wedstrijd dat ik in een stadion zat. Als het weer mag, kan ik u zeker aanraden eens naar Groningen te rijden. Wij hebben niet enkel het mooiste dorp van Nederland (Winsum), maar ook de mooiste club in mijn ogen. Al met al besef ik me maar al te goed hoe speciaal dit eigenlijk was, terwijl het toen nog zo ‘gewoon’ leek. Toen geluk nog heel gewoon leek.

Groet,

Casper

Verder lezen?

FC Carl Zeiss Jena – Sfeer in het Ernst Abbe Sportpark – Bezoek tips

FCC, een geweldige afkorting die vaak door het stadion galmt als de supporters de spelers aanmoedigen.  En galmen doet het! We hebben het hier natuurlijk over FC Carl Zeiss Jena met het prachtige Ernst Abbe Sportpark. Al jaren komen wij met veel plezier in Jena. In eerste instantie was dit vaak het ideale startpunt voor het bezoek van vervallen gebouwen, en tourtjes door het prachtige Thüringer Wald. Maar er is natuurlijk ook een geweldig stadion gelegen tussen de heuvels, 2 immens grote schoorstenen en de rivier de Saale.

Geschiedenis van de voetbalclub FC Carl Zeiss Jena

De club werd in 1903 opgericht door werknemers van de optische fabriek Carl Zeiss.

Jarenlang volgde regionaal voetbal waarin Jena vele kampioenschappen pakte.

Na de 2e wereldoorlog werd de club gedoopt naar SG Ernst Abbe Jena, om niet veel later een BSG te worden. Een BSG was is het DDR-tijdperk een BetriebsSportGemeinschaft.

Niet veel later, in 1954 werd de club geïntegreerd in SC Motor Jena.

In de jaren 50 was Motor Jena een degelijke subtopper met uitschieters naar boven. Toch moest de club tot 1960 wachten op een eerste prijs. Motor Jena won de FDGB Pokal, de DDR-beker. Hierdoor plaatste het zich voor de Europacup II. Jena werd pas in de halve finale uitgeschakeld door Atletico Madrid.

Bron: Urban_impressions
Protestactie Sudkurve. Bron: Urban_impressions

Feiten

Het eerst landskampioenschap volgde niet lang daarna. In 1963 werd Motor Jena kampioen van de DDR.

In 1966 besloot de DDR dat de voetbalafdelingen van sportclubs zelfstandig verder moesten worden.

Hieruit ontstond FC Carl Zeiss Jena. In 1968 werd het volgende landskampioenschap behaald, en in 1970 nog een keer.

Carl Zeiss Jena speelde constant om de bovenste 3 plaatsen mee, maar werd geen kampioen meer.

1980 werd er weer een prijs gepakt in de vorm van een beker. Daardoor was Jena wederom gekwalificeerd voor de Europacup II. Dit keer na winst op AS Roma, Valencia en Benfica in de finale verloren van Dynamo Tbilisi.

Na de val van de muur werd FCC ingedeeld in de 2. Bundesliga.

In de jaren die volgden speelde Jena afwisselend op het 2e en 3e niveau. Helaas degradeerde FCC afgelopen jaar naar de Regionalliga Nord-Ost, Ook wel de DDR-liga genoemd.  

Steile hoofdtribune. Bron: Urban_impressions
Steile hoofdtribune. Bron: Urban_impressions

Wilkommen in Paradies!

Wat een prachtige ligging zeg. Het stadspark wordt gescheiden door de rivier de Saale.

In het verleden heeft deze rivier regelmatig het hele park overspoeld, maar daar is amper iets van te zien. Enthousiast lopen we het terrein op. Welkom op het Ernst Abbe Sportpark, Wilkommen in Paradies zoals men in Jena zegt. Een park vernoemd naar de natuurkundige die bekend werd als hoogleraar optica en later het eigenaarschap overnam van Carl Zeiss. Dit park omvat meerdere velden, Jena heeft ook een vrouwen voetbalafdeling, en een atletiekbaan. Er is enorm veel ruimte op het terrein waar verschillende biertentjes, picknicktafels enz. staan, en bier nog in echte glazen wordt geschonken. Terecht een paradijs!

Een leuk weetje, het wereldrecord speerwerpen staat op naam van de Tsjech Jan Zelezny en werd in het Ernst Abbe Stadion behaald.

Bij het betreden van het park valt meteen de enorm steile overdekte hoofdtribune op.   

De hele tribune is voorzien van gele en blauwe stoeltjes. De gegengerade is een onoverdekte tribune, en een stuk minder stijl. Het stadion wordt compleet gemaakt met 2 ‘’Kurven’’, waarbij op de zuidelijke tribune (Sudkurve) een vak is gereserveerd voor de Horda Azurro. Regelmatig komt de Sudkurve in het nieuws vanwege prachtige sfeeracties met veel pyro. De supportersclub heeft tevens een hele sterke band met Schickeria (Bayern Munchen)

Verder valt vooral de ‘’Uhrenturm’’ op. Dit is een grote houten toren achter de nordkurve met een groot carl zeiss jena logo erop, en daarboven een mooie klassieke klok.

Rondom de tribunes staan de vele bier en bratwurst wagens. We zijn immers in Thüringen!

Ernst Abbe Stadion 2023

Op het moment van schrijven is men bezig met een grondige renovatie, misschien moet ik het gewoon nieuwbouw noemen, van dit stadion.

Men is begonnen met een gefaseerde sloop in de Nordkurve. Gelukkig zal de steile hoofdtribune onderdeel blijven van het moderne stadion.

Het stadion moet plaats gaan bieden aan ruim 15.000 toeschouwers. Wij zeggen regelmatig dat deze club een slapende reus is, men heeft een serieus grote achterban en achterland, je ziet aan de viaducten 50 km voor Jena al aan de kleuren dat je in Jena achterland bent.

Tevens heeft een club een omstreden investeerder in de persoon van Roland Duchatelet, maar hierdoor wel alle zaken om weer een stabiele profclub te gaan worden.

Hopelijk zal de sfeer aanwezig blijven, en kan de club met die nieuwe stadion een mooie stabiele toekomst tegemoet zien. Op naar de 2. Liga!

Wacken Foundation

Het is 2017 als de FCC met een wel heel bijzondere shirtsponsor aantreedt.

FCC is net gepromoveerd vanuit de Regionalliga naar de 3. Liga en presenteert de ‘’Wacken Foundation’’ als shirtsponsor.

De Wacken Foundation zet zich al jaren in voor promotie van kleine (metal)bands en ondersteunt deze bands om (inter)nationale bekendheid te vergaren. Tevens is Wacken Open Air het grootste metal festival van de wereld. De Heavy metal band ‘’Heaven Shall Burn’’ is internationaal bekend en heeft zijn roots in Thüringen en is mede groot geworden door ondersteuning van de Wacken Foundation. En zo ontstond er een hele bijzondere samenwerking met legendarische tricots. Een deel van de opbrengsten welke met shirtverkoop verdiend worden, zouden naar de Wacken Foundation gaan. De shirts zijn inmiddels een Collectors item.     

Houdini – 222 dagen zonder zege.

Zaterdag 6 april 2019 werd een memorabele dag. FCC had al 220 dagen niet gewonnen en verkeerde in acuut degradatiegevaar. Het gat met de veilige zone bedroeg zo’n 12 punten met nog 7 duels te spelen. Er moest gewonnen worden. Tegenstander was nummer 15 Energie Cottbus. Een echte Ost-derby! Alle ingrediënten voor een heftige middag. Omdat we al wat aan de late kant waren, snel een taxi geregeld bij ons hotel.

Zo stonden in een vloek en een zucht voor de stadionpoort. Snel naar binnen en eerst maar eens een emmertje bier regelen. Daarna door naar de braadworstkraam om even een bodem te leggen. Vanuit het uitvak en de Sudkurve kwam al een boel gezang en pyro. Snel de hoofdtribune op, want we hadden kaarten geregeld naast het uitvak met zicht op de beide ultra’s. Er waren 1500 Cottbus fans aanwezig, allen met eigen vervoer.

Opkomst. Bron: Urban_impressions

Wedstrijdbeeld

De wedstrijd was nog niet begonnen en er waren al prachtige sfeeracties over en weer. Veel Pyro, en vooral heel veel rivaliteit. Het is geweldig dat het uitvak en harde kern zich naast elkaar in dezelfde ‘’Kurve’’ bevinden. Dit geeft een extra dynamiek. Jena begon zeer aanvallend aan de wedstrijd en stond binnen 5 minuten op 1-0. Teken voor de Cottbus supporters nog meer lawaai te maken en hun club aan te moedigen.

Enkele minuten later viel de 1-1. Het uitvak ontplofte! Het was een erg vermakelijke wedstrijd en ook het deel van onze tribune werd fanatieker. Helemaal toen Jena in de 76e minuut een penalty kreeg. Je voelde de spanning op de tribune, en de ontlading was groot toen deze raak geschoten werd. De laatste 15 minuten was het billenknijpen, maar toen de scheidsrechter affloot ging het helemaal los!

Ook op de tribunes en het werd even serieus onrustig toen de Cottbus supporters doodleuk over het hek klommen en probeerden in de Sudkurve te komen. Gelukkig was er al snel een charge. Door een haag van politiebusjes werden we verzocht het stadion te verlaten. Toch werd het buiten het stadion ook onrustig en moest men het waterkanon inzetten. Teruglopend naar ons hotel passeerden continu Cottbus auto’s en nadat we de zoveelste opmerking naar ons hoofd kregen hebben we onze Jena attributen toch maar even onder onze vesten gedaan. Een hele ervaring dus en deed ons denken aan de jaren 90 in Nederland.

Jena won na deze wedstijd 5 van de 6 wedstrijden en met een 4-0 thuiszege tegen 1860 München speelde men zich de laatste wedstijd veilig. Een echte Houdini. Saillant detail. Cottbus degradeerde dezelfde dag op doelsaldo uit de 3. Liga.

Wir sind Jena und Ihr nicht…

Zaterdag 28 september 2019 was het tijd voor de 10e speelronde in de 3e Liga, een wedstrijd tussen de nummer 3 MSV Duisburg en de nummer laatst Jena. Het seizoen was nog jong, we hadden dit keer een mooie BNB geboekt in Jena en besloten vanuit Jena enkele wedstrijden te bezoeken. Deze wedstrijd tussen 2 clubs is voor mij toch wel een beetje bijzonder. Van jongs af aan ben ik al Graafschap supporter, en bij sommigen is ook wel bekend dat de Brigata Tifosi een warme band hebben met Proud Generation Duisburg, de fanatieke aanhang van Duisburg.

De wedstrijd zou al om 13u beginnen, dus we besloten rond een uurtje of 11 lekker door het stadspark van Jena richting het Ernst Abbe te lopen. De temperatuur was top! Graadje of 20, zon erbij. Prima voetbalweer. Eerst maar even de fanshop van Jena in om wat uit de nieuwe collectie te halen. En daarna het vaste ritueel, emmertje bier en een broodje bratwurst, op naar de tribune. Wederom is het heerlijk weer en genieten we van een herfstzonnetje als de spelers het veld op komen. Zowel de Sudkurve als het uitvak zetten een fijne sfeer neer. Jena had slecht een 1 punt voor aanvang van de wedstrijd en Duisburg had pas 1 nederlaag.

Na 5 min werd er een doorgebroken speler van Jena neergehaald en kreeg de verdediger van Duisburg rood. Jena speelde de eerste helft inspiratieloos en met weinig strijd. Des te meer strijd was er op de tribunes. Trainer Kwasniok moest het ontgelden. Na rust kwam Jena eindelijk op 1-0.

Vanaf dat moment zette Duisburg aan met aanvalsleider Vincent Vermeij. In de 75e minuut viel de 1-1. Het Jena publiek begon te morren, en om ons heen merkten we de teleurstelling. 5 minuten voor tijd viel de 1-2 door een keiharde knal van Vermeij in de linkerbovenhoek. Over en uit voor Jena. Dit

Was een startsein voor de Sudkurve om de 1e protestacties te starten door alle spandoeken en

Vlaggen al op te gaan ruimen.

Het laatste fluitsignaal klonk, en er volgde een striemend fluitconcert gevolgd door een ‘’Wir sind Jena, und Ihr nicht!’’ richting de spelers die verdwaasd naar de woedende supporters keken. De spelers en trainer Kwasniok dropen af, maar werden direct door de aanvoerder teruggeroepen om toch langs de Sudkurve te gaan. Daarop besloot de gehele Sudkurve tegen de achterkant van het vak te gaan staan als protest. Enkele dagen later werd Kwasniok ontslagen. Het mocht allemaal niet helpen, later het seizoen degradeerde Jena helaas.

Biertje! Bron: Urban_impressions
Biertje! Bron: Urban_impressions

Tips

Boek een leuk hotel of Airbnb in het centrum. Jena heeft een erg gezellig centrum en je kan met een prachtige wandeling door het park naar het stadion lopen. Onderweg zal je flink wat supporters tegenkomen bij de verschillende ‘’Biergarten’’.

De binnenstad is echt de moeite waard om te bezoeken en heeft een hele rijke cultuur. S’avonds is er een bruisend uitgaansleven want dit is immers een studentenstad.

Transport is geen enkel probleem. Je kan zelfs met de ICE in Jena komen. (Een uurtje vanuit bijvoorbeeld Leipzig). Parkeren is ook geen enkel probleem. Parkeerplaatsen zat vlak bij het Sportforum.

Zijn er risico’s? Zoals bij iedere oost Duitse clubs is er onderlinge rivaliteit. Jena is wel een serieus rauwe club. De rivaliteit is erg groot met de buren van RW Erfurt. Iets minder, maar toch wel risicovol zijn de wedstrijden met Energie Cottbus, Chemie Halle en BFC Dynamo. Het is aan te raden hier een kaartje voor de hoofdtribune te kopen.

Kaarten regel je overigens heel makkelijk online via de website van de club.

Een laatste tip, geniet! Geniet van de unieke sfeer in het Ernst Abbe Sportpark. 

Groet,

Job Van de Kraats

Verder lezen?

VfL Wolfsburg – Degradatieverdriet in de Volkswagen-Arena – Bezoek tips

Deze keer gaan we terug naar 14 mei 2016 tijdens de laatste speelronde van de Bundesliga. We gaan die middag naar de wedstrijd tussen VFL Wolfsburg en VFB Stuttgart. Voor de wedstrijd staan er echter nog 2 andere activiteiten op het programma. Een rondleiding door de Volkswagenarena en een bezoek aan het paar maanden geleden geopende ´Erlebniswelt´ naast het stadion.

Heenreis

Aangezien we een vol programma hebben en we ons om 11 uur moeten melden voor de rondleiding, betekend dit dat we op tijd uit Hengelo moeten vertrekken. En zo zitten we met ons drieën nog niet volledig uitgeslapen om 7 uur in de auto richting Wolfsburg. Het is goed 3 uur rijden en met een tussenstop onderweg erbij zijn we er als het goed is tegen 10.30 uur op de plaats van bestemming. Hoewel het al half mei is, merk je dat zeker niet aan de temperatuur. Nadat het de hele week prachtig voorjaarsweer is geweest is precies vandaag de wind gedraaid naar het oosten en voelt het weer winters koud aan. We nemen daarom ook de dikke jas mee want koukleumen in het stadion is niet echt onze hobby.  De heenreis verloopt soepeltjes en even voor half elf draaien we de parkeerplaats op vlak bij het stadion. Het is er geheel verlaten en niets wijst erop dat hier vanmiddag een wedstrijd wordt gespeeld.

Een lege Volkswagen-Arena. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans

Nieuwe speelplek

Vanaf de parkeerplaats gaan we met een brug over de rondweg en komen we aan bij de hoofdingang van het stadion. We moeten ons echter melden bij de ingang van de ´ErlebnisWelt´ en die blijkt aan de andere kant van het stadion te liggen vlak bij het 2e stadion van VFL Wolfsburg, het AOK-stadion. In dit stadion met een capaciteit van 5000 toeschouwers spelen de jeugd en het dameselftal. De dames zijn de laatste jaren steevast kampioen in de Frauen Bundesliga en een grootmacht in Europa. Dit stadion is vorig jaar (2015) geopend en is net als de ´ErlebnisWelt´ nog volledig nieuw. Aan alles rond het AOK-stadion is ook wel te zien dat het nog aardig nieuw is. Hoewel de Volkswagen arena alweer 14 jaar oud is, ziet alles er nog uit alsof het een paar maand geleden tegelijk met het AOK-stadion en de ´ErlebnisWelt´ geopend is.

Het AOK-stadion. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans
Het AOK-stadion. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans

Cultuur

Een echte voetbalsfeer proef je hier nog niet ondanks dat er al wel geschiedenis is geschreven is met de landstitel in 2009. Het is een beetje alsof je in een nieuwbouw Vinex-wijk bent waar het leven nog in moet komen. Op naar de kassa om onze kaarten die we gereserveerd hebben voor de rondleiding op te halen. Samen met nog 12 andere belangstellenden worden we rondgeleid door een oudere man die alle wel en wee van de club heeft meegemaakt. Hij gaat ons meenemen in de wereld van de ´Wolfe´. Het bestaansrecht van de club ligt volledig in handen van de autofabrieken die hier vlakbij zijn. Als het nu de naam van het stadion is, de shirtsponsor of de businessruimtes, in echt alles is de naam Volkswagen terug te vinden. Als je van de kleur groen houdt dan is Wolfsburg zeker je club. Echt alles heeft hier die kleur van lichtgroen naar donkergroen.

Tour

Tijdens de rondleiding krijgen we onder andere de interviewruimtes, de persruimte en de spelerstunnel te zien. Als we door de spelerstunnel lopen richting het veld wordt de hymne afgespeeld die de spelers bij opkomst ook horen. Dit geeft je een heerlijk gevoel en even waan je jezelf een speler die op het punt staat de arena te betreden. Op het moment dat je de tunnel uitkomt in een leeg stadion is dat gevoel snel weer verdwenen maar sta je wel op een geweldige plek om het stadion eens goed te bekijken. Het is een mooie voetbaltempel en over een paar uur strijden op deze mooie groene grasmat de spelers van VFB Stuttgart om lijfsbehoud.

Vakman

De materiaalverzorger van Stuttgart is al aanwezig en legt wat spullen in de dug-out.  Hier mogen we dan ook niet meer naar toe maar de dug-out van de thuisclub staat nog wel ter beschikking om een paar foto´s te maken. Hoewel je als voetballer natuurlijk altijd baalt als je op de reservebank zit, is het hier geen straf met een fantastisch uitzicht en comfortabele stoelen.

Succes

Vanaf hier gaan we verder naar de business-seats en de sky-boxen. Tijdens onze wandeling er naar toe komen we langs een grote open keuken waar men al druk bezig is om de maaltijden voor de gasten te bereiden. Het ruikt er echt heerlijk en mijn maag geeft een duidelijk seintje dat dit wel een goed idee is. Helaas zit dit er voor ons niet in maar het lijkt ons wel mooi om een wedstrijd met alles erop en eraan zo een keer mee te maken. Het zal gezien het prijskaartje wat eraan hangt nog wel een tijdje een droom blijven. Dromen moet je hebben….en die hadden ze bij Wolfsburg ook. Dankzij een fantastisch seizoen in 2008/2009 kunnen ze zichzelf Deutsche Meister noemen. Het gouden aanvalsduo Grafitte en Dzeko zorgden er met hun doelpunten voor dat Wolfsburg met 2 punten voorsprong op Bayern München kampioen werd. Twee andere prijzen uit het clubbestaan zijn de DFB-Pokal en de Duitse Supercup uit 2015.

Fanatiek

De rondleiding nadert zijn einde en we lopen weer terug naar het beginpunt. Onderweg daar naar toe komen we toevallig de mascotte ´Wolfie´ tegen en Yorrit maakt hiervan gelijk gebruik om met hem op de foto te gaan. Dan gaan we naar binnen bij de ´ErlebnisWelt´. Het is echt iets voor Xander en Yorrit. Ze genieten volop van alle uitdagingen en voetbalspelletjes. Op de digitale armband die ze om hebben gekregen worden alle scores bijgehouden. Ze rennen van de ene uitdaging naar de andere. De tijd vliegt voorbij en het is toch echt tijd geworden om verder te gaan. Met enige tegenzin krijg ik ze uiteindelijk mee om naar de fanshop te gaan. Met de codes op de armband kunnen ze de volgende dag thuis weer inloggen op de laptop en hun scores bekijken en hun foto´s downloaden.

 Geluk

Het is inmiddels 1,5 uur voor de wedstrijd en het is behoorlijk vol in de fanshop. Xander wil graag een shirt kopen en Yorrit gaat op zoek naar de badeend. Het shirt blijkt geen probleem maar de badeend is nergens te vinden. We besluiten 1 van de verkoopsters aan te spreken om te vragen of ze nog een badeend hebben.

 Ze kijkt in het voorraadsysteem in de computer en hij blijkt uitverkocht. Een zichtbaar teleurgestelde Yorrit kijkt haar droevig aan. Is er echt geen 1 meer? Ze denkt even na en zegt opeens: Een collega van mij heeft er 1 op haar bureau op kantoor staan. Ik ga even kijken of ik iemand met de sleutel van kantoor kan vinden en kom dan terug. Na 10 lange minuten wachten komt ze terug met de mooie groene badeend van VFL Wolfsburg. Kijk kerel die is voor jou! Yorrit is helemaal blij en geeft haar een dikke knuffel. Ze heeft er voor gezorgd dat zijn dag in ieder geval niet meer kapot kon.

Warming-up. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans
Warming-up. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans

Sfeer

We gaan verder naar de tribune. We hebben mooie plekken op de 2e ring van de hoofdtribune. Het is de laatste speelronde en Wolfsburg heeft niets meer om voor te strijden. Bij de uitclub, VFB Stuttgart, ligt dat wel anders. Ze staan 17e en bij verlies degraderen ze naar de 2e Bundesliga. Om ons heen zitten vele supporters die de reis vanuit Stuttgart hebben gemaakt. We praten wat met ze en het valt ons op dat ze nog behoorlijk positief zijn over lijfsbehoud.

Als ze vanmiddag winnen en Bremen wint niet in de degradatietopper tegen Frankfurt dan komt alles toch nog goed. Aan de sfeer in het stadion is goed te merken dat er niets meer op het spel staat voor Wolfsburg. Er is wel wat gezang van de tribune, maar fanatiek is het niet. De aanhang van Stuttgart is wel goed te horen en steunen ze hun ploeg voluit. Het is al snel duidelijk dat Wolfsburg de beter voetballende ploeg is en Stuttgart het moet hebben van de inzet en strijd. Bij rust is het verschil dan ook te zien op het scorebord: 2:0.

Wedstrijdbeeld

In de rust zijn de Stuttgart supporters nog steeds redelijk positief. Wij scoren nog wel en zolang er niet in Bremen gescoord wordt dan moet het lukken. De 2e helft lijken de supporters ook nog gelijk te krijgen. Stuttgart zet vol aan en een kwartier voor tijd is daar de ´Anschlusstreffer´. Hoop bij iedereen om ons heen die Stuttgart een warm hart toewenst.

Feit

Vanaf dit moment was het leuker om naar de mensen om ons heen te kijken dan naar de wedstrijd. De spanning die je voelt is enorm. Als je dat als buitenstaander mee maakt dan zie je pas wat voetbal met de emoties van supporters doet. Nog 5 minuten en de spanning is bijna niet meer te houden. Er is nog steeds niet gescoord in Bremen en Stuttgart krijgt kansen voor meer treffers. Mensen die zenuwachtig naar hun telefoon staren en mensen met koptelefoons op die luisteren naar de radio. Nog 2 minuten en er is een bericht uit Bremen. Werder is zojuist vlak voor tijd op 1:0 gekomen.  Opeens komt het besef dat het niet gaat lukken en Stuttgart gaat degraderen. De spelers op het veld hebben het ook door een laten de moed zakken. Het lijdt al snel tot de 3:1 en het eindsignaal.

Sjaals in de lucht. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans
Sjaals in de lucht. Bron: Hollandische_Bundesliga_Fans

Tranen

Supporters die vol ongeloof voor zich uit staren, huilend op hun stoeltje zitten of al hun verdriet eruit schreeuwen. We voelen aan den lijve hun intens verdriet. Je hoort wel eens zeggen: Voetbal is maar een spelletje. Nu dat is het deze middag voor de Stuttgart supporters niet.  Hun club is zojuist gedegradeerd en dat raakt hun diep in het hart. We proberen onze buurman nog een beetje moed in te spreken maar dat is kansloos. Enigszins beduusd verlaten we het stadion op weg naar onze auto. Gelukkig slaat de stemming bij ons in de auto snel weer om. Vanavond is het Eurovisie Songfestival en we zijn precies op tijd thuis om dat te zien. We luisteren vast de liedjes die vanavond voorbij gaan komen en laten zo het verdriet achter ons….

Conclusie

 VFL Wolfsburg staat niet bekend om zijn fanatieke supporters en dat kunnen we deze middag ook wel beamen. Er is maar een kleine fanatieke kern, maar die gaat er wel vol voor. Als je met kinderen gaat is het zeker een aanrader om voor de wedstrijd naar de ´ErlebnisWelt´ bij het stadion te gaan. Daar kunnen ze even lekker hun energie kwijt bij leuke voetbalspelletjes.  Ook is er bij het stadion een mooie fanshop aanwezig. Zeker nu Wout Weghorst er speelt is Wolfsburg wel een bezoekje waard. Zodra het weer mogelijk is, gaan wij Wout nog een keertje live bekijken in het stadion.

Tot volgende maand!

Met sportieve groet,

Raymond, Xander en Yorrit.

Verder lezen?