Jochem Toes

Jochem Toes
Het Floodlight telefoonhoesje voor de iPhone 11 -

Op weg naar eigen producten – het floodlight telefoonhoesje

Het eerste product is een product dat je dicht bij je kunt houden in je broekzak bijvoorbeeld. En in deze blog ga ik je vertellen hoe het floodlight telefoonhoesje tot stand kwam.

Oostwest thuis best

Als voetballiefhebber vormen de floodlights het herkenningspunt als ik wandel naar een stadion. Je kunt het vergelijken met een gevoel van thuiskomen dankzij de schaduw en licht uit de masten. Daardoor denk ik aan de vele momenten dat het bouwwerk een podium gaf aan spelers en toeschouwers.

Gedachte

Ik staarde naar mijn telenfoonhoesje en dacht: wat zou het prachtig zijn als ik een telefoonhoesje zou hebben met een floodlight. En terwijl deze zin vertrok uit m’n hoofd zei ik tegen mezelf: waarom ga ik zelf niet zo’n hoesje maken? Uit deze vraag volgden afspraken met een designer en leverancier. Na enkele ideeën rolde dit telefoonhoesje van de pers: een floodlight met het logo van voetbalanimal als verwijzing naar de liefde voor het bezoeken van zoveel mogelijk clubs. Verder houd ik het floodlight telefoonhoesje vast en droom ik over het reizen naar deze lichtgevers in binnen- en buitenland. En ik laat het werk aan iedereen zien. 

Verhaal

Wat is dat voor ding? Deze vraag krijg ik regelmatig. De perfecte kans om te vertellen over wat dat ding voor me betekent zonder mijn gesprekspartner van tevoren te waarschuwen. Ik vertel dan dat meerdere harten een sprongetje maken als ze een floodlight zien, en dat deze mensen er geen genoeg van kunnen krijgen. Met andere woorden een floodlight is het teken van een voetballeven.

Je zal vast vaak kijken naar je telefoonhoesje hoor ik vaak na dit verhaal. Waarop ik antwoord: ja ik vergeet soms de tijd als ik ernaar kijk.

Wellicht denk je nu: een mok zou toch het eerste product worden? Dat klopt, maar het liep even anders.

Klik hier om een kijkje te nemen in de shop

Het groundhoppersbloed van Danielsen Axedal – Interview

In de serie het groundhoppingbloed van vertellen voetballiefhebbers over hun passie voor het fenomeen. In deze aflevering Danielsen Axedal, een groundhopper met een beschouwende kijkwijze.

Je noemt jezelf een filosofische groundhopper, aan welke groundhop vraagstukken denk je regelmatig?

Ik streef naar zoveel mogelijk wijsheid in het leven en studeer filosofie. Daar komt de naam vooral vandaan. Wat ik vooral fascinerend vind is de identiteit van een club en in hoeverre dat zich uit. De verschillen die je merkt wanneer je rondloopt bij pakweg Volendam en Cambuur, zijn meer dan opvallend. Als Noord-Hollander valt mij dat op en vind ik het fijn rond te lopen in zulke regionen, voor en na een wedstrijd. Je mengt je als het ware in een totaal andere cultuur, slechts maximaal drie uur van je huis. Soms is dit zo gaaf dat het voetballen mij gestolen kan worden, mij gaat het veel meer om het geheel: de reis, andere cultuur, sfeer en als het kan ook de stad die valt te bewonderen. De enige club die mij echt aanspreekt is De Graafschap.

Dat kan goed komen door de duidelijke identiteit die de club heeft, maar ook de combinatie van de fantastische fans, het mooie stadion, de shirts en gastvrijheid. Aan de andere kant merk ik dat ik eigenlijk veel meer met spelers heb, dan met clubs. Ik kan heel erg fan worden van een speler, ongeacht waar die speelt. Dan blijf ik hem ook volgen en juich al zijn succes toe. Ik kan dan ook geen haatgevoelens of afgunst hebben jegens voetbalclubs: een club wordt bestuurd door tijdelijke mensen en de spelers die er zijn vertrekken weer na een tijdje. Je zou af kunnen geven op de identiteit van een club, maar ik vind dat onnodig en zwak.

Al die verschillende identiteiten maken juist het voetbal zo interessant en leuk om als hobby te hebben. Echter zijn er wel zeer zorgwekkende ontwikkelingen die afbreuk doen aan de identiteit van clubs. Hoe sommige sjeiks omgaan met clubs vind ik veel te ver gaan en zorgen voor een oneerlijke competitie. Hier moet iets aan gedaan worden en snel ook. Net als het feit dat er arbeiders de dood in worden gejaagd bij het bouwen van een stadion voor een WK. Dit is zo oneerlijk en onrechtvaardig en toch laten we het allemaal gebeuren als wereld. Net zoals de weerzinwekkende genocide die al een paar jaar bezig is in China omtrent de Oeigoeren. Waar is de rechtvaardigheid en gelijkheid gebleven?

Een stijlvol Mestalla. Bron: @DanielsenAxedal
Een stijlvol Mestalla. Bron: @DanielsenAxedal

Je site heeft de naam boerenkoolvoetbal, welke Nederlandse clubs komen het dichtst in de buurt van deze definitie?

Boerenkoolvoetbal staat voor slecht voetbal. Meerdere clubs laten dit zien maar wanneer ik wel eens samenvattingen kijk van de KKD, vind ik FC Dordrecht toch wel de kroon spannen dit seizoen. Betreft specifieke wedstrijden weet ik nog wel FC Groningen – Willem II op 17-08-2018. Voor deze wedstrijd werd een reis van drie uur afgelegd en zagen we een slap FC Groningen dat helemaal niks deed. En Willem II ook niet. Het was onthutsend slecht, terwijl we nog zulke hoge verwachtingen hadden om één van mijn favoriete voetballers te bewonderen, Ritsu Doan.

Gelukkig waren we voor de wedstrijd wel de hele middag in de stad geweest, dus al met al was het wel een prima dag. Een andere extreme Boerenkoolvoetbal-ervaring was Go Ahead Eagles – Jong FC Utrecht op 27-11-2017 met Joey Suk en Sam Hendriks op het veld. Een apathisch slecht Go Ahead dat standaard nooit lijkt te scoren wanneer ik voet zet op het Adelaarshorst. Een jaar later tegen FC Den Bosch werd het ook 0-0. En bij een uitwedstrijd was het ook raak: 6-0 verloor Go Ahead bij Jong PSV. 

Je houdt een wishlist bij, om welke reden staat het Andrův stadion doorgestreept opnummer een?

Het Andruv Stadion staat op mijn wishlist doorgestreept omdat ik er zo’n twee jaar geleden ben geweest bij een wedstrijd van Sigma Olomouc tegen MFK Karvina, 3-2. Dit vind ik toch wel met afstand het meest indrukwekkende stadion waar ik ooit ben geweest en dat zal het ook nog wel een tijd blijven, tot er een dag komt dat ik Estádio Municipal de Braga of La Bombonera bezoek. Het Andruv Stadion is bekend om de fantastische boog-tribune, maar heeft aan de andere kant ook een tribune dat iets wegheeft van een onderzeeër. Het is een bijzondere ervaring om hier een wedstrijd mee te mogen maken. Ik raad iedereen aan om de stad Olomouc te bezoeken en dan naar het Andruv Stadion te gaan, als het kan natuurlijk met wedstrijd. Olomouc ligt niet heel ver af van Praag, met de trein is het prima te doen heen en weer. (bovenste foto)

Welke foto op je fotografiepagina geniet jouw voorkeur? ​                         

Meerdere foto’s springen er voor mij uit. Een uitvak vol juichende De Graafschap supporters, het mooie Kasteel in de regen, het uitgestorven de Oude Meerdijk van FC Emmen dat toen nog in de KKD speelde, een uitverkocht avondje NAC dat met 6-1 won van Heracles en Fortuna Sittard dat in een lege Galgenwaard promoveerde naar de Eredivisie, hele mooie herinneringen allemaal. De Grolsch Veste van FC Twente is een paar keer te zien, toch wel het mooiste stadion van Nederland denk ik zo. Ook is een foto te zien van SC Vasas dat een oefenwedstrijd speelde tegen MTK Budapest. Pas bij aankomst kwam ik erachter dat het hele stadion verbouwd werd en er op een achteraf veldje werd gespeeld, onder toeziend oog van zo’n dertig bejaarden. 

Sfeervolle avond in De Grolsch Veste. Bron: @DanielsenAxedal
Sfeervolle avond in De Grolsch Veste. Bron: @DanielsenAxedal

Daarnaast noteer je de bezochte wedstrijden, op wat voor manier kijk je nu naar deze verslaglegging?

Ik kijk daar met bewondering en ook wel een stukje verbazing naar. Dit komt vooral omdat ik alles heb bezocht tijdens het doen van een universitaire voltijd studie die om veel zelfstudie vraagt naast het volgen van colleges. Tussen 21-11-2017 en 20-12-2019 heb ik 98 voetbalwedstrijden van dichtbij gezien. Elke Eredivisie en Keuken Kampioen Divisie team heb ik minstens één keer thuis bezocht en in het buitenland zijn heel veel mooie trips meegemaakt. Betreft het buitenland was ik vooral in het Oostblok te vinden: Litouwen, Tsjechië, Slowakije, Budapest en drie keer Polen. Nu ik de hoogste twee niveaus van Nederland heb voltooid, is mijn aandacht toch wel meer verschoven naar het buitenland. Ik heb geen ambitie om het amateurvoetbal in te duiken, ook al maak ik zelf wel de amateurvelden onveilig als linksbuiten. 

In 2019 zag je Willem II de finale bereiken van de KNVB-Beker, hoe beleefde je dePitch invasion?

Dit was een mooie ervaring, ook al heb ik zelf helemaal niets met Willem II. Volgens mij gingen we met zo’n zes man naar deze wedstrijd en gingen daarvoor de stad in. De wedstrijd was uitverkocht en we hadden weinig verwachtingen van Willem II. Echter hielden ze knap stand tegen AZ en speelde Dortmund-huurling Isak weergaloos. De sfeer was geweldig en het publiek had duidelijk zijn aandeel. Uiteindelijk wisten de Tilburgers er een penalty-reeks uit te slepen en was keeper Timon Wellenreuther de held. Iedereen werd gek en ging vanuit alle hoeken het veld op. Toen dachten wij natuurlijk, nu gaan wij ook! Op het veld werden de spelers door iedereen omarmd en op de schouders genomen. Ik was nog het dichtst bij Renato Tapia geloof ik. 

Beker geluk. Bron: @DanielsenAxedal
Beker geluk. Bron: @DanielsenAxedal

In wat voor samenstelling ga je meestal groundhoppen?​                             

Ik ga zo’n 90% van de keren met vrienden, verder soms met familie en heel zelden alleen. Er valt altijd wel iemand te vinden eigenlijk, van oud-klasgenoten tot verre kennissen of mijn vaste vriendengroep. De een is fanatieker dan de ander, maar eigenlijk wil iedereen altijd wel een keer mee. Zelfs mensen die helemaal niets hebben met voetbal, omdat het veel meer is dan enkel een wedstrijd zien. Zo heb ik een keer oud-klasgenoten, die een leek zijn op het gebied van voetbal, meegenomen naar Cambuur Leeuwarden, andere weer naar FC Twente en Oss, weer andere naar RKC Waalwijk.

We gaan dan ook eigenlijk altijd met de trein, omdat iedereen dan veel kan drinken. Ik ben in Nederland één keer alleen gegaan, omdat er door anderen werd afgezegd op het laatste moment. Dit was naar FC Eindhoven, puur boerenkoolvoetbal. In het buitenland ben ik zelfstandig naar Hertha BSC en ook Wolfsburg gegaan, omdat familie toen liever de stad in ging. Verder ben ik impulsief ook een keer voor één dag naar Budapest gevlogen voor twee bekerwedstrijden op dezelfde dag: SC Soroksár – Békéscsaba Előre, uurtje later Budafoki MTE – MOL Vidi. 

Hoe kom je deze coronatijd door als groundhopper?​       

Ik heb er niet extreem veel last van zoals sommigen dat wel hebben. Ik mis het natuurlijk wel maar het is niet zo dat ik het niet kan missen. Verder denk ik dat ik er meer last van zou hebben als ik nog niet alles in Nederland had bezocht, dan zou het toch als iets wat onafgemaakt is voelen. Stel we zouden nu kunnen, dan zou ik echt afgaan op de derby’s of waar andere mensen heen willen. Ik heb nu tijd voor andere dingen en kan mij volledig focussen op de masterfilosofie. Verder heb ik gelukkig nog werk en ga af en toe hardlopen om de conditie niet totaal weg te laten vallen. Echter moet deze situatie niet te lang zo doorgaan en hoop ik dat we van de zomer weer naar wedstrijden kunnen, ik mik hoopvol op Polen in augustus. 

Tijdens de derby van Praag. Bron: @DanielsenAxedal
Tijdens de derby van Praag. Bron: @DanielsenAxedal

Wat zijn je vaste rituelen tijdens het groundhoppen?​                          

Er gaat altijd een hele zak aan bier mee en wat eten voor de reis. Als het kan nog even de stad in voor de wedstrijd, terrasje pakken en architectuur bewonderen. Dan naar het stadion, onderweg de zak met bier verstoppen voor de terugweg en eventueel een rondje maken om het stadion. Van opvallende of mooie dingen maak ik natuurlijk foto’s. Ook probeer ik een boekje of het wedstrijdformulier te bemachtigen. De fanshop bezoeken is ook een must. Soms koop ik een mok, maar dat is vaak lastig meenemen. In het buitenland koop ik meestal wel een souvenir. Shirts koop ik (voorlopig) niet meer, heb er nu ongeveer 65 van allemaal verschillende clubs en landen. 

Wat is je tip voor andere groundhoppers? ​                      

Ik denk dat groundhoppers weinig tips nodig hebben en allemaal op een eigen manier genieten van deze hobby. Als ik tot een tip moet komen is het: vraag mensen om mee te gaan. Als iemand een keer nee zegt, is het de volgende keer wellicht een ja. De meeste mensen hebben niet zin om elke week mee te gaan, of zelfs elke maand, maar iedereen wilt echt wel een paar keer per jaar mee. Omdat het een avontuur is, elke keer maar weer. 

Klik hier voor het twitter account van Danielsen Axedal

Verder lezen?

Het groundhoppersbloed van Fernweh_db – interview

In de serie het groundhoppersbloed van vertellen voetballiefhebbers over hun passie voor het fenomeen. In deze aflevering Fernweh_db, een groundhopper met interesse voor de verschillende aspecten van het voetbalreizen.

Wat betekent het woord Fernweh voor je?

Fernweh is het tegenovergestelde heimwee; het verlangen om de vertrouwde omgeving achter je te laten en de wijde wereld in te trekken. Ik denk dat elke groundhopper dit gevoel wel kent. Ik reis graag naar onbekende oorden om daar de plaatselijke voetbalclub te bezoeken. Zeker nu met corona lijd ik aan zeer hevige Fernweh en kan ik niet wachten totdat we weer naar het buitenland mogen.

Je bent naast FC Den Bosch ook supporter van 1. FC Köln, waar komt de liefde voor De Geitenbokken vandaan?

Ik heb van jongs af aan al een sterke voorliefde voor het Duitse voetbal. Waar dit vandaan komt weet ik niet precies. Toen ik jong was heeft mijn vader me een keer meegenomen naar een wedstrijd van Köln. Dit heeft destijds zoveel indruk op mij gemaakt dat ik de club ben blijven volgen. Naarmate ik ouder werd kon ik steeds vaker wedstrijden bezoeken en ook meegaan met uitwedstrijden. Zodoende is de liefde gegroeid en probeer ik tegenwoordig zoveel mogelijk wedstrijden te bezoeken.

Away support in Freiburg. Bron: @Fernweh_db
Away support in Freiburg. Bron: @Fernweh_db

Waar let je op als je een bezoek brengt aan een stad uit het voormalige Oostblok?

Dat verschilt een beetje per stad. Het mooie aan het Oostblok is dat het zowel prachtige steden heeft als veel ongure oorden waar al het levensgeluk uit je ziel gezogen wordt. In steden als Krakau of Boedapest hang ik vooral een beetje de cliché toerist uit. Ik ben echter ook een groot liefhebber van troosteloze architectuur. Dan kun je in het Oostblok je hart ophalen met veel zielloze steden vol Plattenbau. Ik duik dan graag de wijken in om wat rond te dwalen tussen de verpauperde gebouwen. Een mooi voorbeeld hiervan is Jastrzębie-Zdrój in het zuiden van Polen waar ik afgelopen zomer was. Dit is een naargeestig oord zonder centrum dat grotendeels bestaat uit inspiratieloze Oostblokflats. Dat mag ik graag zien. 

Bron: @Fernweh_db
Wedstrijd in Jastrzębie-Zdrój. Bron: @Fernweh_db

Je zag Stade Brestois – Paris Saint-Germain in het uitvak, hoe was het om te staan tussen de Parijzenaren?

Dat was een heel mooie ervaring. Aanvankelijk was ik niet van plan om plaats te nemen in het uitvak. Door een stormloop op kaarten waren de thuisvakken echter al snel uitverkocht. Deze wedstrijd moest het hoogtepunt worden van mijn vinckweekend in Bretagne. Een smeekbede bij de club had geen succes en voor woekerprijzen een ticket kopen via doorverkoopsites zag ik ook niet zo zitten. Ik had me al neergelegd bij een bezoek aan Guingamp als alternatief, maar keek tegen beter weten in toch nog even op de site van PSG. Ik wist namelijk dat Frankrijk geen uitcultuur heeft, maar had verwacht dat een topclub een klein uitvak wel zou uitverkopen. Tot mijn verbazing kon ik via de vrije verkoop gewoon een ticket kopen.

De sfeer in het uitvak was 90 minuten lang erg goed. Hoewel de club tegenwoordig zo nep is als het maar zijn kan, voelde de support heel authentiek aan. Er was veel banter over en weer tussen de verschillende fan groeperingen. Ordinaire gloryhunter dat ik ben ging ik gewoon schaamteloos meejuichen met de Parijzenaren. (bovenste foto)

Opgaan in de menigte is ook het beste wat je kan doen in zulke situaties. Gelukkig is originaliteit niet het sterkste punt van de ultras en werden de gebruikelijke deuntjes gebruikt voor de liederen. Dit was wel fijn, want je ne parle pas français. Het stadion van Brest is overigens ook top. Net zoals de stad zelf voelt het heel Engels aan. Vanuit het uitvak kun je ook net de zee zien liggen. Absoluut een aanrader, maar neem wel waterdichte kleding mee. Het weer in de uiterste punt van Bretagne kan erg wispelturig zijn.

Wat een maakt een wedstrijd kijken in de away stand verder bijzonder voor je?

Ik denk dat het samenhorigheidsgevoel hierin een belangrijke rol speelt. Iedereen heeft dezelfde reis moeten maken om samen de club aan te moedigen. Helaas zitten we hier in Nederland vast aan allerlei combiregelingen, maar in Duitsland kun je van tevoren ook nog gewoon de stad in duiken.  

Wat zijn je vaste rituelen tijdens het groundhoppen?

Als het mogelijk is loop ik vooraf meestal een rondje om het stadion. Verder probeer ik de wijk rond het stadion een beetje te verkennen. Groundhoppen is voor mij echter meer dan alleen een wedstrijd bezoeken. Ik wil namelijk ook altijd even de stad bezichtigen. Het mooie aan groundhoppen is namelijk dat je op plekken komt waar je normaliter nooit zou komen. Een vinck zonder dat ik de stad heb gezien voelt op een of andere manier niet compleet en mist context. Daarnaast is de kans niet heel groot dat ik ooit nog een keer in oorden als Daugavpils of Newport kom.

Je bezocht meerdere grounds in Berlijn, welke club raad je aan om te bezoeken?

Het is heel cliché, maar de Alten Försterei is zeker een aanrader. Naast de twee Bundesligisten heeft Berlijn echter nog veel meer te bieden op de lagere niveaus. Zelf vond ik Tennis Borussia Berlin erg tof. TeBe is een gezellige en sympathieke club en het Mommsenstadion kon mij ook bekoren. Verder is het Poststadion van Berliner AK zeer de moeite waard. Het ligt op steenworp afstand van het centraal station van Berlijn. Qua sfeer hoef je hier geen gekkenhuis te verwachten, maar de hoofdtribune maakt dat meer dan goed.

Mommsenstadion. Bron: @Fernweh_db
Mommsenstadion. Bron: @Fernweh_db

In wat voor samenstelling ga je meestal groundhoppen?

Dat verschilt per keer. Afhankelijk van het animo vaak in een kleine groep van twee of drie man of alleen. Op locatie kom je vaak toch wel in contact met andere mensen, waardoor ik daar niet zo’n probleem mee heb.

Wat is de mooiste club die je tot dusver hebt bezocht?

Poh dat vind ik een heel moeilijke vraag. Er is niet één club die er wat mij betreft ver bovenuit steekt. Aan meerdere tripjes en clubs denk ik met veel plezier aan terug. In Engeland vond ik Brentford en Luton heel erg tof. Ik prijs me gelukkig dat ik Griffin Park nog heb mogen zien. Veel beter dan dat wordt het niet. Kenilworth Road vond ik door zijn claustrofobische ligging in een ietwat verloederde wijk ook geweldig. Die zou ik graag nog eens willen vincken vanuit het uitvak.

Een van mijn favoriete vincklanden is Italië. De Italiaanse voetbalcultuur is onwijs interessant en veel clubs spelen nog in mooie oude stadions. Ik heb een paar jaar terug een dubbel gedaan met ’s middags Bologna en ’s avonds Fiorentina. Dat was een topdag met twee prachtige stadions.

Verder heeft het gebied rondom Katowice afgelopen zomer een beetje mijn hart gestolen. Het is een beetje vergelijkbaar met het Ruhrgebied in Duitsland en telt veel grote roemruchte clubs. Ik bezocht daar Górnik Zabrze, GKS Katowice en Zagłębie Sosnowiec. Stuk voor stuk mooie clubs met een rijke historie. Het gebied heeft een rijke voetbalcultuur en tal van mooie verouderde stadions. Ik raad iedereen een vinckweekend in de regio van Katowice aan, al dan niet gecombineerd met Krakau.

Griffin Park achter een kroeg. Bron: @Fernweh_db
Griffin Park achter een kroeg. Bron: @Fernweh_db

Stel, je kon elke dag gaan groundhoppen, hoe zou je weekschema er dan uit zien?

Ik ben vrij onverzadigbaar, maar elke dag vincken is misschien iets te veel van het goede. Mijn verlanglijst is ellelang, dus ik zou dan wel veel tijd hebben om deze af te werken. Het eerste wat ik zou doen is een lange rondreis door de Balkan. Dat is momenteel nog een blinde vlek voor mij. Verder wil ik nog graag een keer naar Zuid-Amerika. Met name Argentinië, Bolivia en Colombia trekken mij heel erg.

Een andere bestemming die hoog op mijn verlanglijst staat is het nationale stadion van Bhutan. Het klinkt een beetje hipsterachtig, maar ik vind het een prachtig stadion met een soort van tempel langs het veld. De ligging in het Himalayagebergte maakt het plaatje af. Daarnaast fascineert het land Bhutan me mateloos. Mijn grote droom is echter een lange vinckreis door Rusland. Ik zou dan in Kaliningrad willen beginnen en via verschillende omwegen uiteindelijk in Vladivostok eindigen.

Klik hier voor het Instagram account van Fernweh_db

Verder lezen?

Het groundhoppersbloed van Arjan de Jonge – interview

In de serie het groundhoppersbloed van vertellen voetballiefhebbers over hun passie voor het fenomeen. In deze aflevering Arjan de Jonge een groundhopper met interesse voor oorlogsverhalen.

Hoe ben je met groundhopping begonnen?

Ha goeie vraag! Ik kwam een tijd geleden een schrift van de lagere school tegen waarin ik al stadions tekende, daar is waarschijnlijk de kiem al gelegd. Vaak als we ergens in de buurt waren bijvoorbeeld tijdens vakanties ook even langs een stadion rijden. Stadions blijven voor mij iets magisch hebben. Als ik waar dan ook lichtmasten zie, dan gaat het kriebelen. Ik reis ook al vele jaren achter mijn club HSV Hoek aan om ze te zien spelen, en daardoor kwam ik al bij heel veel clubs en dus ook soms hele mooie complexen. Ik bezocht sinds de jaren 90 af en toe een match in Engeland. Door de website van Joris van de Wier en zijn verhalen uit Engeland ben ik op het goede spoor gezet en mijn eerste echte groundhoptrip was met Tom Bodde mee naar Oost-Duitsland in 2012 of 2013. Daarna ging het helemaal los.

Hoe vaak ging je groundhoppen voor de pandemie?

Bijna elk weekend gingen we op pad. Soms lange weekenden of korte vakanties verder weg. Maar vaak ook combi’s zoeken zoals een thuiswedstrijd van HSV Hoek in Zeeuws-Vlaanderen, daarna eten in België en in de avond nog een wedstrijd in België.

Bron: dejongearjan
Feest na een doelpunt. Bron: dejongearjan

Wat vind je mooi aan Britste stadions?

Ik moet bij deze vraag wel een onderscheid maken tussen oude en nieuwe stadions. De nieuwe stadions zijn vaak om te huilen en eenheidsworst in Engeland.

Bij de oude stadions een aantal zaken:

De ligging: Vooral de oude stadions in de steden. Als we in stadions met oude tribunes zijn, dan gaan we er bewust tegenover zitten om te kijken.

Bijvoorbeeld bij Barnsley, zitten tegenover de oude tribune, genieten van het uitzicht en de stad erachter. Of het bekende verhaal bij Grimsby, bewust op de hoge tribune gaan zitten vanwege het zicht op de wijk er omheen en de Noordzee erachter. Maar ook hoe ze in de stad liggen, echt tussen de woonhuizen, tegenaan de achtertuinen van mensen enz. Maar soms ook de stadions zelf, in een dal, op een heuvel, het heeft allemaal charmes.

In Plymouth zaten we destijds tegenover de oude stand. Na een pitchinvasion stond alles open en hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om de oude stand ook nog even van binnen te bekijken.

Midden in een wijk. Bron: dejongearjan

Je bent geïnteresseerd in plekken met een oorlogsverhaal, hoe combineer je dat met groundhopping?

Proberen de combinatie te zoeken. Sommige clubs herdenken oorlogsslachtoffers, daar maken we even tijd voor bij de betreffende clubs. Maar ook maakte ik een aantal jaren geleden een tour over de slagvelden van de 1e wereldoorlog in noord Frankrijk. Bijvoorbeeld in Lens en in Reims ga ik dan toch echt ook even bij de stadions kijken en proberen om een sjaal te scoren. Ik bezocht ook ooit eens concentratiekamp Buchenwald in de middag. ’s Avonds zat ik bij Erzgebirge Aue op de tribune. Het kan zomaar.

Je verzamelt voetbalsjaals, welke clubitems haal je regelmatig tevoorschijn?

Ik heb bijna alleen maar sjaals, de rest heb ik weggegeven omdat het anders te veel zou worden. Van die sjaals de hele bijzondere exemplaren uit landen als Japan, Costa Rica enzovoort. Ik nog wel wat extra spullen zoals een paar kabouters, maar zoals gezegd voornamelijk sjaals.

Hoeveel sjaals tel jij? Bron: dejongearjan

Je bent supporter van HSV Hoek, wat kunnen voetballiefhebbers verwachten als ze een bezoek brengen aan Sportpark Denoek?

Ha, nou moet ik uitkijken wat ik zeg, want het is slechts mijn mening. Het is geen bijzonder sportpark en bepaald niet nieuw. Al helemaal niet als je soms ziet waar andere 2e en 3e divisionisten op spelen. Aan de andere kant is het wel echt zoals het is, authentiek en echt en over het algemeen gezellig. Er ligt helaas wel kunstgras. Ben daar helemaal geen fan van, maar anderzijds, als je ziet wat voor een knollenveld er voor die tijd lag…. Dubbele gevoelens daarover!

Wat zijn je vaste rituelen tijdens het groundhoppen?

Dat zijn er wel een paar al zijn ze nooit in beton gegoten. Tijdens wedstrijden de lokale catering. In Engeland een Pie en een pint of soms een beker thee in Duitsland bratwurst en een pint en ga zo maar door.  Maar bijvoorbeeld in Engeland en Schotland boeken we bijna nooit een ontbijt in het hotel, maar zoeken we liever de lokale wetherspoonpub op. Genieten tussen de lokale bevolking.

Welke Nederlandse ground kun je bezoeken zonder verzadiging?

Dat zijn de wat kleinere stadions die niet gloednieuw zijn, nog midden in de stad liggen, ondanks dat ze bijvoorbeeld in de 1e divisie zitten nog steeds veel publiek trekken en dus naar mijn idee echt zijn. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Cambuur, de Graafschap en Go Ahead Eagles.

Wat is je doel met groundhopping?

Daar kan ik kort over zijn, genieten!

Qua voetbal:

Om maar een voorbeeld te noemen: Pacos de Ferreira – Sporting Lissabon, een klein stadionnetje, 6500 man, waarvan 3500 van Sporting. Midden in de stad op een soort van heuvel. De ondergaande zon, de lokale mensen ontmoeten terwijl er om het stadion heen kraampjes staan waar de mossels op het vuur staan, de varkens aan het spit draaien, echt genieten. Maar ook de derby van Limassol. Van tevoren geen idee wat je moet verwachten en dan een fantastische avond beleven met een waanzinnige sfeer.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Maar door het groundhoppen bijvoorbeeld ook ontzettend veel aardige nieuwe mensen leren kennen, vriendschappen opgedaan enz.

Maar ook de culturele horizon veel breder gemaakt. Zonder groundhoppen waren we in Groot-Brittannië nooit in zoveel mooie steden en dorpen geweest in the middle of nowhere, maar was ik waarschijnlijk ook niet snel in Noord-Portugal, Georgië, Cyprus en Japan terecht gekomen. Mensen vragen in de coronatijd of je dan het voetbal mist, ja natuurlijk maar het is ook hele gebeuren eromheen.

Vanaf de tribune. Bron: dejongearjan
Vanaf de tribune. Bron: dejongearjan

Wat is je tip voor andere groundhoppers?

Zoek het niet te moeilijk, denk in oplossingen, maar bereid je wel goed voor.

Het nodige van tevoren inboeken via diverse websites en durf gewoon contact op te nemen met clubs enz. Of zoek contact via de social media. We waren een jaar of wat geleden bij Chorley-Stockport County. Je kon alleen fysiek kaarten kopen. Na een oproep via facebook door een vriend van mij heeft een aardige man die in chorley werkte, kaarten voor ons gekocht en die hebben we later bij hem opgehaald. Het was 200 km omrijden maar, we hebben daar een mooie middag beleefd… Maar ga gewoon en verleg grenzen. Afhankelijk van het land kijk wel even wat je doet. In Engeland ben ik altijd de chauffeur. En aangezien ik vaak met eigen auto ben, kijk ik van tevoren wel even waar ik een beetje fatsoenlijk de auto kwijt kan.

Tot slot, groundhoppen is een breed begrip, vind je weg en doe vooral wat je leuk vindt. Met andere woorden, wij willen genieten en het leuk blijven vinden en vinden 2 wedstrijden op een dag wel het maximum, anderen gaan voor het vincken en de aantallen op de meest gekke niveaus. Ieder zijn ding!

Klik hier voor het Instagram account van Arjan

Verder lezen?

Op weg naar eigen producten – wat is het eerste product?

Het doel van de producten staat geschreven. In deze blog ga ik je vertellen over het eerste product, namelijk de identiteitsmok.

En wat moet ik me voorstellen bij een identiteitsmok?

Een mok waarmee voetballiefhebbers kunnen vertellen en dromen over een stadion of club en om daarbij iets te drinken. Maar laat ik beginnen met welke betekenis de identiteitsmok voor me heeft.

Ritueel

De afgelopen jaren heb ik grounds bezocht in verschillende vormen, denk hierbij aan amateurcomplexen, grote voetbaltempels en verlaten stadions. Maar op deze verschillende plekken deed ik het altijd hetzelfde, namelijk meteen de tribune betreden en gaan zitten of leunen tegen een rek om de sfeer te voelen van het bouwwerk. Daarbij luister ik naar de gesprekken over vroeger. Dat betekent dat de spits met een topscorerstitel weer een hattrick produceert, een topploeg een oorwassing krijgt en een overleden persoon uit de voetbalfamilie voor even meepraat. Door deze herinneringen vergeet ik soms de wedstrijd, daardoor mis ik een doelpunt, maar ik ben een ervaring rijker. Daarom schrijf ik de contouren van een tribune op het lijstje voor de identiteitsmok.

Zoektocht

Verder bewaar ik altijd het kaartje van de wedstrijd, of als het een e-ticket is, ga ik op zoek naar een versie uit het wedstrijdloket. Vind ik een verfrommeld of doorweekt kaartje is een subdoel van de groundhoptrip behaald. En denk ik maanden later terug aan de wedstrijd, dus een vondst van emotionele waarde. Met het doel om een verzameling aan kaartjes te gebruiken als behang noteer ik het woord ticket onder de tribune.

Tot slot

Als laatste sta ik bij een ground minuten stil om foto’s te schieten van een floodlight. En bij elke lichtmast denk ik: wat een prachtig plaatje. Om deze reden schrijf ik floodlight op als slotwoord voor de identiteitsmok, een mok waarmee jij kan vertellen en dromen over groundhopping onder het genot van een slok.

Ik zeg alvast proost.

Verder lezen?

MVV – 4 uur reizen voor de Limburgse derby – Bezoek tips

De Limburgse derby stond op het programma in 2019. Ik wilde de sfeer van deze rivaliteit proeven. De reis van 4 uur gaf me de kans om te fantaseren over de beleving bij MVV. 

Stadiontrip

Na een reis langs De Adelaarshorst, De Vliert, het Philips Stadion en het Fortuna stadion stapte ik uit op station Maastricht. Samen met meerdere mensen zocht ik naar de uitgang, zij om de stad te bezoeken en ik om de floodlights te spotten op weg naar de wedstrijd. En na een wandeling zag ik de lichtmasten De Geusselt, met andere woorden het strijdtoneel wachtte op me. Verder warmde een reeks van hardcore muziek de fans op, haalden mensen voeding op bij de naburige fastfoodketen en stelde iedereen aan elkaar de vraag: zijn de Roda fans er al? Ik sloot me aan in de rij voor de ingang en bereidde me voor me op de clash tussen Sjengen en koempels. Alleen vergat ik om het brood te halen uit m’n tas, maar de steward pakte de boterham en legde de etenswaar zonder woorden terug en riep doorlopen. Soms heb je mazzel dacht ik.

Opkomst van de spelers

Fanatiek

De spelers kwamen het veld op en Joeri Schroijen pepte de spelers op door handgebaren. Met als gevolg dat het vak waarin ik zat vurig reageerde en hem succes wenste in dialect, dus een prima wisselwerking. Daarentegen floten de supporters Jordy Croux uit, want de speler stapte over van Maastricht naar Kerkrade. Een transfer zijn voormalige fans een mening over hadden, want als de aanvaller de bal kreeg, ontstond boegroep, en schreeuwde een man naast me een Maastrichts woordenboek leeg. Helaas ik durfde ik niet te vragen: wat zegt u eigenlijk? Het zou een fascinerend gesprek hebben opgeleverd. Vervolgens wilde Croux een hoekschop nemen voor de Angel-side, de fanatieke van MVV. De bewoners van deze tribune roken hun kans om te klimmen in de hekken en op verschillende manieren verhaal te halen. Maar de scheidsrechter schorste de wedstrijd voor een afkoelmoment.

Een uitvak in beweging
Een uitvak in beweging

Resultaat

 Na enige tijd ging de wedstrijd weer verder en keerde de rust terug in het stadion dankzij de uitleg van de stadionspeaker over de maatregelen uit Zeist. Opeens scoorde de thuisploeg het openingsdoelpunt en weer vlamde de situatie op, omdat de MVV-supporters sprongen, dansten en tussenstand doorgaven aan het thuisfront, klommen de Roda fans in de hekken voor een conversatie met de rest van het stadion. En weer vertelde de stadionspeaker dat iedereen rustig moest doen. Enkele minuten later tekende de arbiter de eindstand, waardoor gejuich en boosheid galmde door de voetbaltempel. Ik bekeek het feest van de Sjengen en aftocht van de supporters in het geel-zwart. Tijdens de terugreis ratelde m’n gedachten elk detail van de wedstrijd op. Gelukkig duurde de terugrit ook 4 uur.

Na het eindsignaal
Na het eindsignaal

Conclusie

Als je een club wilt bezoeken met tribunes vlak bij het veld en hekken waar de nostalgie leeft, is De Geusselt een aanrader. En ook zonder een wedstrijd zul je geen moment vervelen. Welke Maastrichtse voetbalterm vind jij het mooist? Laat het weten in de reacties. 

Verder lezen?

Het groundhoppersbloed van The Rambling Groundhopper – interview

In de serie het groundhoppersbloed van vertellen voetballiefhebbers over hun passie voor het fenomeen. In deze aflevering The Rambling Groundhopper, een liefhebber van rugby en wandelen.

Na welke wedstrijd noemde jij jezelf een groundhopper?

Het heeft bij mij nog best lang geduurd voordat ik door had dat er zoiets was als Groundhopping. Ik ben er dan ook relatief ‘laat’ mee begonnen.

Ik heb een groot deel van mijn studie in het buitenland gedaan en daar vond ik het altijd leuk om mee te gaan met vrienden naar hun favoriete sportteam. Zo kwam ik op mooie plekken terecht met iemand die me vol passie alles kon vertellen over zijn of haar favoriete club.

Verder was ik zelf meestal bezig met rugbyen en dat kreeg toch vaak prioriteit.

Ik ben pas echt gaan Groundhoppen toen ik weer terug in Nederland was. Na mijn zoveelste zware blessure was rugbyen even uit den boze en mijn fysiotherapeut adviseerde mij wandelen. Eerst rondjes rond de singel van Utrecht, maar uiteindelijk besloten mijn vriendin en ik om Hadrians Wall te gaan lopen.

Het St. James’ Park wacht op de aftrap. Bron: The Rambling Groundhopper

Lees het vervolg van het antwoord 👇

Een trip van Wallsend (een voorstad van Newcastle) naar Bowness on Solway (een dag lopen vanuit Carlisle). Terwijl we in de haven van IJmuiden in de zon zaten te wachten op de boot bedacht ik me dat het misschien leuk was om naar St. James Park te gaan. Ik had van een maatje gehoord dat het daar heel tof is, zeker als er een wedstrijd is.

Toevallig speelde Newcastle United tegen Reading waar Jaap Stam toen met een vloot Nederlanders in de gelederen de scepter zwaaide. Er waren nog kaarten en na een uitgebreide onderhandeling met de wederhelft zijn we daar wezen kijken.

Een fantastische 4-1 en een geweldige sfeer die ik niet kende uit Nederland. Ik was helemaal lyrisch en ging direct uitzoeken of Carlisle United een week later toevallig ook speelde als we daarbinnen zouden wandelen. Zoveel geluk was natuurlijk onmogelijk, maar het zaadje was gepland en vanaf die week zijn langeafstandswandelingen en groundhoppen toegevoegd aan het repertoire.

Je bent een wandelaar, waar let je als groundhopper op tijdens een wandeling?

Ik probeer als ik wandelingen plan altijd wel rekening te houden met wedstrijden die rond die tijd gespeeld worden. Het probleem is echter dat wandelen en groundhoppen eigenlijk heel slecht te combineren zijn.

Wandelen is een activiteit voor de lente en zomer terwijl voetbal vooral in de herfst en winter wordt gespeeld. Daarnaast wandel ik het liefst in de natuur en lopen langeafstandspaden vaak om steden heen. Voetbal vindt, uitzonderingen daargelaten, niet plaats in de natuur, maar juist in de stad.

Je kan dus stellen dat ik hier iets slimmer over had moeten zijn, maar helaas.

Vaak probeer ik dan ook aan het begin en/of het einde van de tocht nog een potje voetbal (of iets anders) mee te pakken. Toch zijn er ook voldoende tochten die goed te combineren zijn. Afgelopen zomer hebben mijn vriendin en ik de bovenste helft van het Pieterpad gelopen.

Dan kom je meer dan voldoende voetbalclubs tegen. Door Corona werd er echter niet gespeeld dus konden we het niet combineren. Ook in het buitenland zijn er wel een paar mooie en beroemde tochten te maken waarbij je ook af en toe op een plek terecht komt waar ook gevoetbald wordt. Zodra er weer publiek welkom is, doe ik dan ook snel mijn rugzak op en bind ik mijn schoenen weer onder.

Je deed een Lost ground trip, aan welke plek van die dag denk jij nog regelmatig terug?

De Lost ground trip is tot nu toe mijn enige groundhoptrip geweest sinds het virus in Nederland terecht is gekomen. Sterker nog, het zijn de enige stadions die ik van binnen heb gezien sinds thuiswerken de norm werd.

Ik was uitgenodigd met wat anderen door Joris van de Wier. Hij had een paar mooie grounds in België uitgezocht als ook zijn eigen oude club in Tilburg. Ik denk vooral veel terug aan de snackbar in België.

Niet alleen was dat voor het eerst dat ik een mondkapje op moest terwijl ik een gebouw binnen ging, de heren bleven maar zeuren om meer mayonaise terwijl ik het met emmers tegelijk naar buiten bracht. Qua stadion was Witgoor Sport de mooiste. Je kon gewoon naar binnen lopen en er stond nog een hoop overeind waaronder mooie schilderingen en slechte graffiti.

Op een Japanse staantribune. Bron: The Rambling Groundhopper

Je zag voetbal in Japan, wat is volgens jou het grootste verschil tussen de voetbalcultuur in Nederland en het land van de rijzende zon?

De trip naar Japan stond eigenlijk in het teken van het Wereldkampioenschap Rugby dat daar gespeeld werd, maar een potje voetbal leek me ook wel wat. De avond nadat we zouden landen was er een wedstrijd in de Asian Champions League tussen Urawa Red Diamonds en Shanghai SIPG. Ik had kaartjes gekocht voor de korte zijde aangezien ik (met behulp van Google Translate) erachter was gekomen dat ze daar staanplaatsen hadden.

Ik pas al nauwelijks in Engelse stadions met mijn 1.95m dus ik zag de bui al hangen. Aangezien er vrienden mee gingen waarvan er sommigen nog langer zijn dan ik vond ik dit wel een slim plan. Ik was dan ook erg tevreden met mezelf totdat ik een berichtje kreeg op Twitter van iemand die me afraadde om daar tussen de harde kern te gaan zitten.

Die bleken namelijk nogal nationalistisch te zijn en na even googelen bleek dat deze club regelmatig wedstrijden zonder publiek aan de broek had gekregen vanwege racisme. Had ik weer.

Ik zag de bui al hangen en waar ik in Europa me nog best kan vermommen als local ging dat in Japan zeker niet gebeuren. 1.95 blonde kerel met zijn blonde vrienden die net doen alsof ze Japanner zijn.

Dat gaat hem niet worden. Een aantal haakte zelfs af en dus gingen mijn vriendin, een maatje van me en ikzelf die kant op met een jetlag van heb ik jou daar.

Daar aangekomen blijkt het een hele gemoedelijke toestand en valt vooral op hoe netjes alle Japanners in de rij staan en absoluut geen enkel bekertje of propje papier op de grond gooien. Veel lopen er rond in overhemd en vaak met laptoptas nog bij ze.

Lees het vervolg van het antwoord 👇

Wij worden binnengelaten en lopen naar het vak en terwijl ik mijn hart vast houd en we op zoek gaan naar een plekje, zien we dat japanners hun plekje ‘bezet’ houden door er een shawl, meetlint of zelfs laptoptas (ja echt) achter te laten en dan in de rij te gaan staan voor een pilsje. Niemand die op het idee komt om die laptops mee te nemen, zelfs niet bij de harde kern. Ondertussen kunnen wij geen plekje vinden, maar vallen we ook nogal op door ons postuur.

De Japanners zien ons spartelen en spreken ons aan. Drie vingers en een vragend gezicht is inderdaad een goede inschatting van de Japanse dame die ons opmerkt. We zijn inderdaad met zijn drieën en direct wordt er van alles geregeld.

Een paar mensen krijgen instructies om op te schuiven en zo hebben de drie Hollanders zomaar een prachtig plekje tussen de harde kern. Die staat vervolgens 90 minuten lang alles te geven met een strakke choreografie waar een balletleraar trots op zou zijn. De wedstrijd werd 1-1 waardoor de Diamonds op uitdoelpunten door gingen en dus was het feest helemaal compleet.

Ik heb me nog nooit zo veilig in een stadion gevoeld terwijl we volgens de berichtgeving tussen de gevaarlijkste hooligans van Japan stonden. Dat zegt misschien ook wel heel veel over de supporterscultuur van Japan. En de jetlag was direct verdwenen.

Het licht van Griffin Park. Bron: The Rambling Groundhopper
Het licht van Griffin Park. Bron: The Rambling Groundhopper

Wat maakte Griffin Park een bijzonder stadion?

Griffin Park was een van de stadions die het relatief lang heeft volgehouden in een tijd van modernisering en daardoor een soort mythische status heeft opgebouwd. Het staat midden in de stad en het cliché zijn de vier pubs aan de hoeken van het stadion waar je, wil je echt meedoen, overal een pint moet hebben gedronken.

Ik was daar met een set rugbyteamgenoten heen met wie we een rugbygroundhopweekend hadden en als voorafje ook een potje voetbal gingen kijken. Zij waren niet zo van de clichés, maar vonden het toch wel geestig om alle pubs langs te gaan.

Overal een pint bestellen en wegdrinken was niet zo’n probleem, maar er was maar weinig voedsel en een woensdagavond in december zorgde er wel voor dat we honger kregen en steeds meer moeite hadden met rechtop staan. Uiteindelijk stonden ze bij de Griffin buiten hamburgers te bakken dus dat was een opluchting voor iedereen.

Verbazingwekkend lekkere hamburgers ook. Daar was het ook nog eens erg gezellig en kwamen we in gesprek met Nederlandse Brentford fans. Die vertelden dat zij ook mede vanwege het knusse stadion ooit fan waren geworden. Pub vier ging ‘m niet meer worden al bleek die achteraf ook dicht voor een ‘private party’.

We hadden tickets op de korte zijde wat nog een ouderwetse staantribune was en dat heeft toch wel iets bijzonders. Het is denk ik een bijzonder stadion door heel gewoon en krakkemikkig te blijven in een tijd dat nieuwe moderne stadions je om de oren vliegen.

Klein, vier losse tribunes, prachtige floodlights, midden in de wijk en voldoende mogelijkheden om de pub in te gaan voor en na de wedstrijd. Helaas was het ook een kwestie van tijd voordat deze plat ging.

Daarnaast bezoek je ook rugbywedstrijden, om welke reden zouden voetballiefhebbers een rugbywedstrijd moeten bezoeken?

Er zijn natuurlijk voldoende clichés over het verschil tussen rugbyers en voetballers. Toch ben ik ook zeker van mening dat het voor veel voetballers en voetbalfans goed is om een keer kennis te maken met de mores van de edele rugbysport.

Het omvallen bij elke zucht, vervolgens over de grond blijven rollen alsof je net bent neergestoken, het eeuwige gezeur tegen scheidsrechters en dat je na de wedstrijd alleen met je eigen team bier kan drinken zijn dingen die ik nooit zal begrijpen.

Voor groundhoppers is het overigens ook heel leuk om een paar prachtige stadions te bezoeken (tip: Recreational Ground van Bath) en het is vaak makkelijk te combineren met een potje voetbal omdat er, zeker in Groot-Brittannië, relatief veel op vrijdag en zondag gespeeld wordt.

Ook zijn er genoeg streken waar rugby veel populairder is dan voetbal (bijv. Zuid-Frankrijk, Cornwall, Nieuw-Zeeland, Wales & Ierland) en mocht je daar dus in de buurt zijn dan kan je beter naar ovale ballen kijken dan naar ronde.

Het is op de tribune allemaal wat deftiger dan voetbal en dus mag je er gewoon bier drinken en is er niet zoiets als een uitvak. Ultra’s, hooligans & pyro kennen ze dan ook niet echt en de sfeer is wat gemoedelijker. Voor het spelletje ga ik liever rugby kijken, maar ik vind voetbal ook waanzinnig leuk om naartoe te gaan vanwege de fans. Ik krijg best vaak verzoeken van groundhoppers die het leuk lijkt om ooit eens een potje rugby te kijken en welke clubs leuk zijn. Mochten mensen dit lezen en tips willen, geef vooral een gil dan help ik graag.

Een goed bezochte rugby wedstrijd. Bron: The Rambling Groundhopper
Een goed bezochte rugby wedstrijd. Bron: The Rambling Groundhopper

Je stelde een groundhop top 10 voor voetbal en rugby grounds op, wat voor criteria hanteerde je voor deze ranglijst?

Lijstjes zijn natuurlijk extreem subjectief en de top 10 mooiste groundhops van 2019 waren dat ook zeker. Voor de top 10 was ik vooral op zoek naar groundhops die wat speciaals hadden (bijvoorbeeld het Saitema stadion van Urawa Red Diamonds, maar ook het nieuwe sportpark Overveer mijn oude jeugdclub A.S.C.) of die in prachtige stadions waren (bijvoorbeeld Griffin Park, maar ook het Sunpro Alwin in Matsumoto of rugbystadion Stoop Memorial Ground waar Harlequins FC hun thuiswedstrijden spelen). De mooiste vond ik het Grundwalder Stadion in Munchen waar 1860 speelde waarbij eigenlijk alles klopte.

Ik ben namelijk iemand die enorm houdt van stadions die een soort veredelde kroeg zijn waar iedereen elkaar kent en eens in de twee weken samen komt om naar hun favoriete club te kijken. Voor mijn gevoel had de trip naar 1860 München alles.(bovenste foto)

Een gezellige club waar iedereen in het vak elkaar kent, de sfeer goed is en in een parel van een stadion midden in de stad. Je kan er mooi met je vrienden een beetje bier drinken in de zon en slecht stadionvoedsel eten terwijl er voor je neus een mooie pot voetbal plaats vindt en er op de tribune fans hartstochtelijk hun team naar voren schreeuwen. Dat het 0-0 werd, vind ik dan niet eens zo’n groot probleem.

Wat is je doel met groundhopping?

Mijn grote droom is om nog een keer een wandeltocht te maken van meerdere weken of zelfs maanden en dan tussendoor wedstrijden te kunnen bezoeken.

 Ik had al een mooie tocht door Schotland gepland voor 2020, maar dat mocht helaas niet zo zijn. Voor dit jaar zit dat er ook niet meer in ben ik bang dus wie weet 2022. Er zijn gelukkig een paar mooie wandeltochten die goed te combineren zijn met groundhoppen dus hopelijk kan ik er daar een paar van doen.

In wat voor samenstelling ga je meestal groundhoppen?

Ik doe dat niet echt in een vaste samenstelling. Waarom weet ik ook niet. Misschien vinden mensen mij heel onsympathiek en gaan ze daarom het liefst niet te vaak met me op pad. Het liefste ga ik met iemand die groot fan is van de club die we bezoeken. Het leuke aan groundhoppen is dat je veel mensen tegenkomt van andere clubs waar je een keer op bezoek kan.

Zo was ik met een collega mee naar Vitesse en met Abe Molenaar mee naar Heerenveen. Verder ga ik met mijn schoonvader altijd naar Watford als ik met kerst in Engeland ben.

Verder heb ik wat vrienden die het leuk vinden om af en toe ergens te gaan kijken dus zo krijg je al snel een leuke trip in steeds wisselende samenstellingen. En het leuke is dat ook die groepen mensen waarbij niet iedereen elkaar kent, vaak heel goed gaan. Groundhoppers hebben altijd voldoende sterke verhalen, mooie clubs die je een keer moet bezoeken en als er dan ook nog goed bier en slecht eten is, dan heb je vaak al een mooie trip te pakken. Veel meer heb je niet nodig.

Wat is je tip voor andere groundhoppers?

Ga zeker een keer naar een rugbywedstrijd kijken! Zijn genoeg hele mooie stadions waar je je ogen uit kijkt. En ook als je het spelletje niet begrijpt kan je je enorm vermaken daar.

Als je tips wilt welke clubs wel of niet leuk zijn, schroom dan niet om even contact op te nemen via Instagram of Twitter. Dat is sowieso wel een goede tip om te geven voor beginnende groundhoppers. Vraag een beetje rond als je tips nodig hebt. De meeste groundhoppers zijn veel te fanatiek dus die helpen je graag.

Verder lezen?

Op weg naar eigen producten – er is nog een reden

Ik schreef bij het doel van de producten: producten waarmee groundhoppers kunnen vertellen over hun passie. Maar er is nog een reden waarom ik producten creëer, namelijk dat ik wil horen, praten en lezen over groundhopverhalen, en daarover lees je in deze blog.

Nieuwsgierig

Ik schreef in de vorige blog dat ik ook de verhalen wil horen van andere groundhoppers, eigenlijk daarin zit de kern van de producten: luisteren naar de verhalen van andere groundhoppers. Omdat ik bij elke ground in gesprek raak met iemand en na twee zinnen ben ik verslaafd aan de verhalen van deze persoon. Helaas houdt het verslag ergens op, want de man of vrouw moet verder met het leven. Daarentegen zou ik nog uren willen luisteren om elk detail te horen over de club. Dus schrijf ik boven het doel een reden: ik wil de verhalen waarover groundhoppers vertellen horen.

Verhaal

Dat betekent dat je me altijd een bericht mag sturen, en zal ik verschillende vragen stellen om geen seconde te hoeven van je verhaal. Wellicht denk je nu: kan ik altijd mijn verhalen vertellen? Ja want een club bezoeken is altijd leuk, maar horen hoe iemand anders genoot van een ground blijft magisch, omdat de woorden van de afzender me de liefde laten voelen voor groundhopping.

Media

Daarnaast scrol ik elke dag door tweets, Instagram posts en Facebook berichten waardoor ik droom over nieuwe, clubs dankzij de digitale uitingen van voetballiefhebbers vergeet ik de tijd en stapt m’n groundhoppersgeest rond in het stadion.

Achter elke groundhopper schuilen verhalen, en ik zal deze vertellingen stuk voor stuk plaatsen in m’n geheugen.

Tot slot

De producten zullen zowel herinneringen als dromen voortbrengen, en ik zal net zolang blijven luisteren totdat ik elke stadion, sportpark en lost ground kan navertellen.

Kortom

Begin met je verhaal en de groundhopper in me wandelt met je mee zonder grenzen.

De volgende keer vertel ik je over de eerste collectie.

Verder lezen?

Op weg naar eigen producten – het beginverhaal uit eigen ervaring

Op voetbalanimal schrijven groundhoppers Bezoek tips en interview ik voetballiefhebbers voor de serie het groundhoppersbloed van. Toch spookte er sinds de oprichting van deze website het idee om eigen producten te creëren in m’n hoofd. De komende tijd schrijf ik over de route van idee naar uitvoering.

Vraagstelling

Wat is het doel van de producten? Deze vraag cirkelde steeds in mijn hoofd en na meerdere wandelingen en kopjes koffie wist ik het antwoord: het moeten producten zijn waarmee groundhoppers en andere voetballiefhebbers kunnen dromen en vertellen over hun passie. En anderen inspireren om clubs te bezoeken.

Achtergrond

Een doel dat voorkomt uit mijn leven als groundhopper, want ik krijg regelmatig de vragen: wat is dat groundhopping? En waar kun je dat doen? Vervolgens leg ik wat deze voetballiefhebber doet, maar na enkele zinnen staart de gesprekpartner me vaak vol verbazing aan. Als mijn uitleg erop zit, zie ik nog altijd vraagtekens in hun ogen. Dus daarom schreef ik bij het antwoord: ik wil mijn grote passie kunnen uitdragen met de producten, om te reizen in gedachtes.

Persoonlijk

Het liefst zou ik de hele dag wandelen in kleding met lichtmasten en tribunes, om zo de liefde voor het groundhoppen uit te dragen en te kunnen vertellen over mijn dromen over groundhopping. Daarnaast wil ik door de producten het verhaal horen van andere voetballiefhebbers. Met andere woorden vertellen wat een groundhoptrip voor je betekent, waar je van glundert in een stadion of welke bezochte clubs staan nog steeds op je netvlies en waarover je droomt als groundhopper.

Tot slot

 Het doel van de producten is geboren, en in de komende weken schrijf ik over de verdere stappen naar de producten.

Heb je tips voor me of een vraag? Stuur me dan een bericht.   

Verder lezen?

Het groundhoppersbloed van Rene Hulshoff – interview

In de serie het groundhoppersbloed van vertellen voetballiefhebbers over hun passie voor het fenomeen. In deze aflevering Rene Hulshoff, een medewerker bij AGOVV en wandelaar over voetbalvelden.                             

Hoe ben je begonnen met groundhopping?

Het is eigenlijk begonnen bij AGOVV. Doordat er zo nu en dan, voor mij nog een onbekende term, groundhoppers bij ons op het sportpark kwamen voor de monumentale tribune en de historie van de club en zo met hen aan de praat raakte, had ik zoiets van dit is leuk. Ik vind het spelletje leuk, de ambiance en elk stadion heeft zijn eigen verhaal.

Aanmoedigen met een sjaal en vlag. Bron: @renehulshoff
Aanmoedigen met een sjaal en vlag. Bron: @renehulshoff

Je bent medewerker bij AGOVV, wat kunnen voetballiefhebbers verwachten als ze een bezoek brengen aan Sportpark Berg & Bos?

Zoals ik bij de eerste vraag al aangaf. De tribune, de historie en natuurlijk de ligging in de bosrijke omgeving. Als je aankomt en over de laan loopt, dan word je al overmeesterd door de bosgeur en het gebied dat voetbal ademt.

Daarnaast ben je ook Ajaxsupporter, hoe combineer je dat met groundhopping?

Simpel, als ik op een speeldag van Ajax toevallig een andere wedstrijd bezoek, blijf ik natuurlijk continu via forza of ESPN op de hoogte van de wedstrijd van Ajax..  Het is niet zo dat ik elke thuiswedstrijd naar Duivendrecht ga. Ik heb dan ook geen seizoenskaart.

Jong geleerd. Bron: @renehulshoff

Je bent eigenaar van een kwalitatieve camera, Wat voor groundhopobjecten fotograaf je graag?

Tribunes, staanplaatsen, floodlights, ticketbox, doorkijkje met supporters, uitvak en ook het spel.

Je vrouw is ook een voetballiefhebber, wat vindt ze van groundhopping?

Ze vindt het een leuke hobby en gaat, als we een citytrip doen of op vakantie zijn graag mee. Ze ging vroeger in de tweede profperiode elke uitwedstrijd van AGOVV bezoeken en vind het leuk om ook andere stadions in het buitenland te bezoeken (als er geen wedstrijd is).

Wat is je droom als groundhopper?

Verschillende derby’s of klassiekers nog meemaken. La Bombonera of Dynamo Zagreb-Hadjuk Split bezoeken. Ook wil ik nog wel een naar de Lofoten in Noorwegen.

Tijdens welke groundhoptrips voelde jij je een met de locals?

Club Brugge, ik ken een aantal Brugge supporters en je wordt meteen opgenomen als zijnde Bruggenaar. Ook bij Atromitos in Athene was er een klik. Ik zocht overdag een opening in het stadion toen ik ineens midden in het supportershome stond waar de harde kern zich aan het voorbereiden was voor de wedstrijd ’s avonds tegen Panathinaikos (oefenduel, Griekenland speelde een uitwedstrijd voor de Nationsleague) ik kreeg van de frontman een rondleiding en werd uitgenodigd voor de wedstrijd.

Staantribune in Uerdingen. Bron: @renehulshoff
Staantribune in Uerdingen. Bron: @renehulshoff

Waar je let je op als je wandelt door een leeg stadion?

De lichtmasten, het veld (probeer er altijd wel even op te gaan) unieke ornamenten of emblemen, het sfeervak of staantribune, hoofdtribune, doorkijkjes en totaalplaatje.

Op welke manier reis je het liefst naar een ground toe?

Met de auto! Of met een busje met de Groundhoppers Apeldoorn

Wat is je tip voor andere groundhoppers?

Mocht je een keer in Duitsland een wedstrijd bezoeken probeer dan in of naast het gastenvak te komen. Of vlak bij de plaatselijke “harde kern”. Ga het gesprek aan met supporters van de thuisclub, zo kun je tips of meer te zien krijgen van de club. Inchecken in de Futbology app en kijken wie er nog meer is, misschien kom je wel bekende groundhoppers tegen of maak je nieuwe vriendschappen.

Klik hier voor het Instagram account van Rene

Verder lezen?